ิ่งน้อยไปด้วยตนเอง
ยิ่งไปกว่านั้นคือ เพื่อที่จะให้เมิ่งน้อยรู้สึกสบายอย่างที่สุดในการขีหลังของมัน หมาป่าสีเทาตนนี้ถึงกับยอมปรับเปลี่ยนร่างกายของตนให้เหมาะสมกับเมิ่งน้อยเลยทีเดียว
หลังจากที่เมิ่งน้อยเงยหน้าขึ้นมองเฉินเฉียงและหยานเสวี่ยไปปราดหนึ่ง มันก็ได้ขึ้นไปนั่งบนหลังของหมาป่าสีเทาที่ปรับให้เหมาะสมกับตัวมันราวกับเป็นแท่นที่นั่งเคลื่อนที่ของราชา และนี่แสดงออกมาว่าราชาผู้นี้ได้ยอมรับตำแหน่งผู้นำของสัตว์วิญญาณเหล่านี้แล้ว
หมาป่าสีเทาตอนนี้ได้ส่งเสียงครางออกมาอีกครั้งก่อนที่จะค่อยๆยกตัวขึ้นจากพื้นช้าๆ ก่อนที่จะนำพาเมิ่งน้อยทะยานขึ้นฟ้าและบินไปตามทางที่เมิ่งน้อยต้องการจะไป
ที่ด้านล่างนั้น เหล่าสัตว์วิญญาณที่มีใจภักดีต่อเมิ่งน้อยนั้น หลังจากที่เห็นว่าเมิ่งน้อยยอมรับในความต้องการของพวกมันไปแล้ว เมื่อเห็นว่าหมาป่าสีเทาพาเมิ่งน้อยลงมายังพื้นดินด้วยท่าทางตื่นเต้นยินดี พวกมันก็รีบลุกขึ้น ก่อนที่จะพากันเดินติดตามไปอย่างวุ่นวาย
เฉินเฉียงและหยานเสวี่ยได้มองหน้ากันพร้อมรอยยิ้ม ก่อนที่จะนำพาเหล่าศิษย์และผู้อาวุโสสำนักเต๋าต่างๆไปอีกทาง
แต่เป็นตอนนี้ที่กำไลสื่อสารของเฉินเฉียงได้ส่งสัญญาณดังขึ้นมา
เมื่อก้มลงไปดู ใบหน้าของเฉินเฉียงที่อยู่ในรูปลักษณ์ของผอ.จังก็ถึงกับต้องคิ้วขมวด
หยานเสวี่ยที่เห็นก็เข้าใจในทันทีว่าเกิดเรื่องขึ้นแล้ว
“หลัวหลันมีปัญหา พวกเรารีบไปดูกันเถอะ”
เฉินเฉียงส่ายหัวไปมาในทันทีก่อ
