บทที่ 518 การก้าวย่างของจ้าวสัตว์ร้าย
“ฟู่วววววว….”
ในทันทีที่เมิ่งน้อยออกจากร่างของช้างยักษ์คลั่งออกมา เมิ่งน้อยก็ได้ทำการชูหน้าชูตาพ่นไฟใส่ร่างของช้างยักษ์ในทันที
“เจี๊ยกกเจี๊ยกก”
หลังจากเสร็จแล้ว เมิ่งน้อยก็ได้กระโจนเข้าหาเฉินเฉียงและหยานเสวี่ยในทันใด
หยานเสวี่ยนั้นแม้จะไม่รู้ว่าเฉินเฉียงพูดคุยอะไรกับเมิ่งน้อยไปบ้าง นอกเสียจากว่ามันจะยอมพูดคุยผ่านเสียงทางจิตวิญญาณก็ตาม
แต่ในตอนนี้เธอก็พอจะเดาๆเรื่องราวได้จากคำพูดของเฉินเฉียงที่ทำท่าราวกับสอนสั่งเมิ่งน้อย “อะไรนะ เจ้าต้องการแก่นวิญญาณงั้นรึ เจ้าไม่คิดว่าแก่นหุ่นเชิดที่ข้าให้เจ้าไปก่อนหน น้านี้มันไม่ดีกว่าเหรอนั่น”
เมิ่งน้อยกะพริบตาปริบๆ พร้อมกับแบมือขอในทันที
“อยากได้แก่นหุ่นเชิด คิดจะขอกันง่ายๆงั้นรึ เจ้าเองก็พึ่งฆ่าหุ่นเชิดซากศพสัตว์วิญญาณไปไม่ใช่รึไง ทำไมเจ้าไม่เอามาจากไอ้พวกนั้นล่ะ ทั้งๆที่เจ้าเป็นคนฆ่ามันเองกับมือ หรือไม่ ใช่”
ความจริงแล้ว หากเมิ่งน้อยต้องการ เฉินเฉียงนั้นพร้อมที่จะให้ได้ทุกเมื่ออยู่แล้ว
