ดูเหมือนว่าเมิ่งน้อยนั้นยังคงติดแน่นอยู่ที่งวงของช้างยักษ์คลั่งไม่ห่างไป แม้ว่ามันนั้นจะดิ้นทุรนทุรายขนาดนี้แล้วก็ตาม
แต่ด้วยการที่โบกสะบัดงวงไปมาอย่างรวดเร็วของช้างยักษ์คลั่งนี้ได้ทำให้เมิ่งน้อยเริ่มหัวหมุน มันจึงได้ดึงมือออกมาจากงวงของช้างยักษ์ ก่อนที่จะไต่ขึ้นไปบริเวณงาของมัน
นี่จึงทำให้เมิ่งน้อยหายเวียนหัวขึ้นมาได้บ้าง
แต่ด้วยการที่งวงของช้างยักษ์ได้เหวี่ยงอยู่นานพอสมควร นี่จึงทำให้มันนั้นยังเวียนหัว
เป็นตอนนี้ที่มันนึกได้ว่าหากไม่รีบทำบางสิ่ง มันจะเอาหน้าที่ไหนไปอวดอ้างว่าเป็นจ้าวแห่งสัตว์ประหลาดกัน
เมื่อคิดได้แบบนี้ เมิ่งน้อยก็ไถลตัวลงมาจากโคนงาของช้างยักษ์คลั่งไปที่ปลายงา ก่อนที่จะชูมือข้างหนึ่งขึ้นมาค้างไว้ มือข้างนี้ของเมิ่งน้อยค่อยเปลี่ยนสีแดงเลือด จนในตอนนี้ด ดูราวกับเหล็กที่เผาไหม้จนแดงฉาน แล้วต่อยออกไปจนบังเกิดคลื่นลมที่รุนแรงกรรโชกออกมา
“แคร๊ก.…”
ทุกคนที่เห็นต่างก็แสดงออกมาด้วยท่าทางโง่งม เมิ่งน้อยในตอนนี้ได้ทำการทุบตีงาของช้างยักษ์คลั่งอย่างไม่หยุดหย่อนจนงาเริ่มแตกร้าว
