บทที่ 506 ย่างเข้าป่าใต้ดิน
เมื่อพูดจบ เฉินเฉียงที่อยู่ในรูปลักษณ์ของผอ.จ้งก็ได้เปิดกำแพงเขตแดนออก
เป็นตอนนี้ที่ตงติ๋นและคนอื่นๆในกองกำลังเทียนเว่ยได้ยินเสียงผ่านจิตวิญญาณของเฉินเฉียงในเวลาเดียวกัน
“จงปกป้องตัวเองและฝากดูแลผู้คนเบื้องล่างด้วยล่ะ”
เมื่อเห็นว่าผู้คนทั้งหมดได้เข้าป่าใต้ดินไปแล้ว เฉินเฉียงก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยในทันที
ป่าใต้ดินนั้นมีพื้นที่ราบและกว้างอย่างสุดลูกหูลูกตา พื้นที่แห่งนี้อยู่ต่ำกว่าระดับน้ำทะเลสักครึ่งหนึ่งของพื้นที่อื่นบนภูมิภาคตะวันออกแห่งนี้เลยก็ว่าได้ นี่ทำให้ภายในนั้นมีส สัตว์วิญญาณอาศัยอยู่ทั่วเกือบทุกพื้นที่และมีจำนวนคิดเป็นแปดในสิบส่วนของสัตว์วิญญาณในโลกปีศาจ
สัตว์วิญญาณบนโลกปีศาจและสัตว์ประหลาดบนโลกมนุษย์นั้นทั้งสองต่างก็เป็นสิ่งมีชีวิตที่รูปลักษณ์เดียวกัน แต่แตกต่างกันที่ระบบบ่มเพาะเพียงเท่านั้น
เฉินเฉียงในตอนนี้ได้ใช้กระแสจิตที่แสนกว้างไกลของตน สังเกตการณ์การลงมือของเหล่าศิษย์แผนกวิชายุทธ์และแผนกวัตถุวิญญาณในทันที
ไม่นาน เขาก็ได้พบเห็นศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตที่ได้เข้ามาในป่าใต้ดินก่อนใคร
และเป็นไปอย่างที่เขาคิดไว้
