“ฮึ่ม เจ้าหนุ่มที่ชื่อหลงเจียงผู้นี้ช่างพูดได้ถูกใจข้านัก หากว่าวิหารศักดิ์สิทธิ์ไร้ใจที่จะปกป้องพวกเรา แล้วพวกเรายังกล้าที่จะโยนชีวิตของพวกเราให้กับพวกมันรักษาไปได้ยัง งไงกัน หากเป็นเช่นนั้น พวกเราต้องลุกขึ้นต่อต้านและปฏิรูปมันใหม่ก็แค่เท่านั้น”
คำพูดของตงติ๋นได้สร้างกระแสความคิดหนึ่งขึ้นมาในทันที
นั่นก็เพราะทุกคนนั้นได้ประจักษ์กับสายตาตัวเองแล้วว่านอกจากเฉินเฉียงที่อยู่ในรูปลักษณ์ของผอ.จ้งแล้วนั้น คงที่พวกเขาให้ค่ามากที่สุดและมีระดับบ่มเพาะสูงที่สุดที่อยู่ในกำแ แพงเขตแดนแห่งนี้ย่อมหนีไม่พ้นตงติ๋น
ยิ่งไปกว่านั้นคือเขายังเป็นผู้อาวุโสที่เดินบนเส้นทางวิชายุทธ์และเป็นผู้อาวุโสสูงแห่งสำนักเต๋าสวรรค์ชั้นฟ้าเฉกเช่นพวกเขาที่ได้พูดออกมาด้วยตนเอง
แต่กระนั้น แม้คำพูดของตงติ๋นนั้นยากจะปฏิเสธ แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่พวกเขาจะยอมรับเห็นด้วยแล้วคล้อยตาม
สิ่งนี้เฉินเฉียงย่อมรู้ดีแก่ใจ
นี่จึงทำให้หลังจากตงติ๋นได้พูดจบลงไป เฉินเฉียงก็ได้พูดต่อในทันที “ในความเห็นของข้านั้น คำพูดของผู้อาวุโสตงติ๋นนั้นถูกต้องอย่างยิ่ง”
“และก็จริงที่วิหารศักดิ์สิทธิ์ในกาลก่อนนั้นเป็นเทพพิทักษ์ของโลกปีศาจ”
