“ใช่ สิ่งที่วิหารศักดิ์สิทธิ์ได้ทำไว้ให้พวกเรานั้นมันล้นพ้นเกินกว่าจะมองข้ามได้ ต่อให้คนของพวกเขาจะทำเรื่องเลวร้าย แต่นั่นมันก็แค่คนเพียงส่วนเดียวเท่านั้น หากไม่มีวิหาร ศักดิ์สิทธิ์อยู่แล้วแล้วใครกันที่จะปกป้องโลกของเราจากผู้รุกรานได้อีกกัน”
“ยิ่งไปกว่านั้น นักรบที่แข็งแกร่งในโลกปีศาจของพวกเรานั้นเกือบทั้งหมดได้เข้าร่วมกับวิหารศักดิ์สิทธิ์ การที่เราโจมตีวิหารศักดิ์สิทธิ์นั้นไม่ได้ต่างไปจากการรนหาที่ตายเลยนะวุ้ ย”
เมื่อได้ยินคำแย้งจากผู้คนรอบข้าง ชายที่ถูกเรียกว่าหลงเจียงได้กระแอมออกมาเล็กน้อยและพูดออกมาเบาๆ “ข้าแค่พูดออกมาเลยเฉยๆเว้ย พูดออกมาลอยๆน่ะ เข้าใจกันหน่อยดิ”
นี่แสดงให้เห็นว่าภาพลักษณ์ในใจของผู้คนที่มีต่อวิหารศักดิ์สิทธิ์นั้นหาได้สามารถสั่นคลอนได้เพียงชั่วข้ามวัน
เหมือนเห็นฉากนี้ ผู้คนในกองกำลังเทียนเว่ยก็อดไม่ได้ที่จะลอบถอดถอนลมหายใจออกมาภายในใจเท่านั้น
แต่ไม่ว่ายังไงก็ตาม ใช่ว่าทุกคนนั้นจะมีความคิดที่ศรัทธาอย่างฝังหัวและเกรงกลัวในวิหารศักดิ์สิทธิ์
เฉกเช่นตงติ๋น
