เฉินเฉียงที่ราวกับอ่านจิตใจของผู้คนในตอนนี้ได้นั้นก็ได้ปลดปล่อยกระแสจิตของตนไปยังพื้นที่โดยรอบ และนี่ทำให้เขาได้รู้เห็นท่าทางของผู้คนที่ราวกับกำลังถอดแบบกันไป แต่นี่เอง งก็ทำให้เขานั้นได้พบกับคนคุ้นเคยในทันที
“ผู้อาวุโสสูงสุดสำนักเต๋าใต้บาดาล หลิวฉิงหยุน”
หลิวฉิงหยุนที่โดยปกติจะซ่อนตัวตนของตนนั้นเมื่อได้ยินคำพูดนี้ก็ทำให้ร่างกายของเขาต้องสั่นสะท้าน
ถึงแม้ตัวเขาจะต้องสะดุ้งสะเทือนจากการเรียกของเฉินเฉียงที่อยู่ในรูปลักษณ์ของผอ.จ้ง แต่นั่นก็ไม่ได้ทำให้เขาต้องตกอยู่ในสภาพนั้นนานนัก
อย่างไรก็ตาม ด้วยการที่เขานั้นเป็นหนึ่งในผู้ที่ถือครองความลับของวิหารศักดิ์สิทธิ์ รวมถึงมีส่วนร่วมในการกระทำลับหลังของวิหารศักดิ์สิทธิ์ นี่ก็ทำให้เขานั้นต้องอยู่อย่างหลบๆ ๆซ่อนๆอยู่มานานหลายปีเพราะเกรงกลัวที่จะถูกวิหารศักดิ์สิทธิ์มาเข่นฆ่าสังหารตน
และนี่ทำให้เมื่อเฉินเฉียงที่อยู่ในรูปลักษณ์ของผอ.จ้งเรียกชื่อของตน เขานั้นทั้งรู้สึกเกรงกลัวและสงสัย
เขาในตอนนี้เป็นเพียงผู้อาวุโสของสำนักเล็กๆไกลเกือบสุดเขตแดน แล้วผอ.จ้งนั้นยังจะจดจำเขาได้อีกงั้นรึ
