-อย่าบอกนะว่าเฉินเฉียงยังไม่ตายน่ะ-
เมื่อเห็นว่าหลิวฉิงหยุนตกตะลึง เฉินเฉียงก็ใช้จังหวะนี้ชี้นิ้วไปที่เขาแล้วพูดออกมาราวกับต้องการจะแนะนำศิษย์สำนักเต๋าจากทั่วโลกปีศาจให้รู้จักคนรู้จักของเขาเพียงเท่านั้น
“ทุกคน พวกเจ้าอาจจะไม่รู้ แต่ถึงแม้ว่าผู้อาวุโสสูงสุดหลิวฉิงหยุนผุ้นี้จะเป็นเพียงผู้อาวุโสสูงสุดของสำนักเต๋าเล็กๆในเขตเป่ยหมิง แต่เขานั้นยังมีอีกตัวตนหนึ่ง”
“เขานั้นเคยเป็นคนของกองโจรหมาป่า”
เมื่อพูดมาถึงจุดนี้ หลิวฉิงหยุนก็มีใบหน้าที่กระตุกยับ
ดูเหมือนว่าตัวตนของเขาจะรั่วไหลออกไปแล้ว
และในเรื่องนี้ เขาได้พูดคุยกับเฉินเฉียงเพียงเท่านั้น นี่แสดงให้เห็นว่าไอ้เด็กนั่นเอาข้อมูลของเขาไปขายชัดๆ
เหตุผลที่เขานั้นอุตส่าห์ยกเรื่องนี้ไปพูดคุยกับเฉินเฉียงก่อนหน้านี้เองก็เป็นเพราะเขารู้สึกว่าเฉินเฉียงนั้นเป็นคนที่ไว้วางใจได้
แต่ดูเหมือนว่าเขานั้นจะทำเรื่องผิดพลาดไปแล้วจริงๆ
ความลับที่เขาปิดบังมาหลายสิบปี ในที่สุดก็ถูกเปิดเผยออกมา
นับจากที่เฉินเฉียงและหยานเสวี่ยออกมาจากสำนักเต๋าใต้บาดาล หลิวฉิงหยุนก็ไม่ได้คิดอะไรมากจนกระทั่งเขาได้ยินเรื่องที่เกิดขึ้นกับวิหารศักดิ์สิทธิ์
