คำพูดของเฉินเฉียงแต่ละคำนั้นทำให้กงซุนหยูหมิงถึงกับพูดไม่ออก พร้อมกับเป็นการกระตุกต่อมความโกรธขึ้นมาในใจของตงติ๋นจนต้องกำหมัดแน่น
กงซุนหยูหมิงที่ในตอนนี้ใบหน้าแสดงออกมาอย่างเย็นชาในทุกขณะที่ได้ยินคำพูดของเฉินเฉียงที่อยู่ในรูปลักษณ์ของผอ.จ้ง เมื่อเฉินเฉียงเห็นท่าทางนี้ก็ได้พูดออกมาด้วยเสียงที่เย็นชา
“รองจ้าววิหารกงซุน ในตอนนี้ด้วยสถานการณ์ของโลกปีศาจนั้น เหตุผลที่ท่านจ้าววังได้ออกคำสั่งให้ผอ.ผู้นี้รวบรวมศิษย์สำนักเต๋าทั่วหล้าออกมาจัดการนั้น ส่วนหนึ่งก็คือการเสริมสร้างชื่อเสียงของวิหารศักดิ์สิทธิ์ให้กลับมาประทับอยู่ในใจของผู้คนเฉกเช่นดังเดิม”
“เช่นนั้น ข้าก็หวังให้รองจ้าววิหารกงซุนนั้นไม่มาขัดขวางการทำความดีของเหล่าศิษย์จากสำนักต่างๆเหล่านี้”
เมื่อได้ยินเช่นนั้นแล้ว กงซุนหยูหมิงก็ได้ลอบส่งเสียงผ่านทางจิตวิญญาณไปหาเฉินเฉียง “พี่จ้ง สายตาที่แสดงออกมาอย่างเกลียดชังของผู้อาวุโสตงที่อยู่ข้างหลังท่านมันช่างลึกล้ำจนยากจะเอ่ยอธิบาย ในเมื่อมันผู้นี่หาใช่ผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิต จะดีกว่าไหมหากท่านจะฆ่ามันแล้วเปลี่ยนให้มันกลายเป็นหุ่นเชิดซากศพชั้นเลิศตนหนึ่ง”
