กงซุนหยูหมิงที่ได้ยินก็เดือดดาลและมองไปที่เฉินเฉียงด้วยท่าทางที่แสดงออกมาว่าคำพูดของเฉินเฉียงนั้นมันเกินทนเหลือจะรับ
“ผอ.จ้ง นี่ท่านหมายความว่ายังไง ข้ามาที่นี่เพื่อช่วยเหลือและแสดงออกมาด้วยความเป็นมิตรไมตรี แต่ท่านนั้นกลับไม่ยอมรับไมตรีนี้ไว้ แถมยังหาว่าข้ามายุ่มย่ามไม่เข้าเรื่องงั้นรึ”
ในสายตาของกงซุนหยูหมิงนั้น ทั้งเขาและผอ.จ้งต่างก็เป็นผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิต แม้จะไม่เคยรู้จักกันเป็นการส่วนตัว แต่มันย่อมไม่แย่ขนาดที่เป็นศัตรูต่อกัน
แต่ด้วยเหตุผลบางอย่าง ตั้งแต่เริ่ม เฉินเฉียงที่อยู่ในรูปลักษณ์ของผอ.จ้งได้ตั้งแง่กับเขาและพูดจาทิ่มแทงเขาแทบจะในทุกขณะ นี่ทำให้เขานั้นไม่อาจจะทานทนได้อีกต่อไป
เมื่อเห็นว่ากงซุนหยูหมิงแสดงออกมาอย่างเดือดดาล เฉินเฉียงที่อยู่ในรูปลักษณ์ของผอ.จ้งก็แสดงออกมาอย่างสุขุม
“รองจ้าววิหารกงซุน ผอ.ผู้นี้ได้รับคำสั่งจากท่านจ้าววิหารให้กวาดล้างภัยพิบัติที่ปรากฏบนโลกใบนี้ นี่ถือว่าเป็นเรื่องสำคัญในการกู้ชื่อเสียงของวิหารศักดิ์สิทธิ์อย่างไม่ต้องสงสัย”
“และมันย่อมดีกว่าไอ้ตัวโง่งมจากวิหารศักดิ์สิทธิ์สองตัวนั่นที่กระทำการคิดปิดปากผู้คน”
