บทที่ 494 ฆ่าอย่างไม่สาสม
ในครั้งนี้ ต่อให้เฉินเฉียงไม่ห้ามปราม แต่ฮูเตี๋ยนที่เป็นผู้อาวุโสสูงสุดของฮุยตู๋และผู้บ่มเพาะคนอื่นๆของฮุยตู๋กลับยืนนิ่งไม่ไหวติงราวกับกำแพงเหล็กที่ไม่หวาดหวั่นต่อสิ่งใด
เมื่อเห็นเว่ยกังพุ่งเข้าใส่ตนราวกับทุ่มเททุกสิ่งที่เรียนรู้มาตลอดชีวิตในทันใด เฉินเฉียงก็รีบใช้งานขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ในทันที
แน่นอนว่าขอบเขตเจตจำนงแห่งต่อสู้ที่เขาใช้ออกไปนั้นเป็นขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ที่ยกระดับขั้นแล้ว มันคือขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ขั้นกลาง
นี่ทำให้เมื่อเว่ยกังนั้นเข้ามาในระยะรอบตัวของเฉินเฉียงที่ห้าเมตร ความเร็วของเว่ยกังก็ช้าลงอย่างเห็นได้ชัด ราวกับเขากำลังถาโถมเข้าใส่โคลนตมในบึง
และด้วยขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ขั้นกลางนี้ เฉินเฉียงสามารถควบคุมทุกสิ่งทุกอย่างได้อย่างใจนึกแล้วแต่เขาจะปรารถนา
เฉกเช่นเดียวกับในครั้งนี้ ตราบใดที่เฉินเฉียงต้องการ เว่ยกังจะไม่มีทางที่จะได้เข้าใกล้เขาได้
แต่นั่นกลับไม่ใช่สิ่งที่เฉินเฉียงต้องการแต่อย่างใด
เขายังมีบางสิ่งที่ต้องการอยู่
เมื่อเว่ยกังเข้าใกล้เฉินเฉียงเป็นระยะสามเมตร ความเร็วของเขาเทียบเท่ากับภาพสโลวโมชั่นก็ว่าได้