บทที่ 488 สุสานวีรชน
“พุซซซซซซซซซซ”
หลังจากคลื่นพลังของเขาได้รับการรบกวน ขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ของเขาก็หดกลับเข้ามาในทันใด และนี่ทำให้เขาลืมตาขึ้นมาในทันที
ระดับราชาจอมพลขั้นต้น
นี่คือสิ่งแรกที่เฉินเฉียงนึกคิดขึ้นมาหลังจากเปิดเปลือกตาของตน
การต่อสู้ในครั้งนี้ช่วยผลักดันให้เขาก้าวเข้าสู่ระดับราชาจอมพล
และเมื่อเขาก้าวเข้าสู่ระดับขอบเขตการบ่มเพาะราชาจอมพลแล้ว พื้นที่ของโลกใบเล็กของเขานั้นก็ได้ขยายตัวออกไปเป็นสามเท่า หรือก็คือเกือบแปดพันกิโลเมตร
ในขณะเดียวกัน ค่าพลังจิตของเขาในตอนนี้ก็ขึ้นไปอยู่ที่….แปดพันหนึ่งร้อยสาม
แต่สิ่งที่ทำให้เฉินเฉียงประหลาดใจมากที่สุดนั้นกลับเป็นขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ของเขา เขาไม่คิดมาก่อนว่าในตอนนี้ไม่เพียงขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ของเขาจะขยายตัวไปถึงระยะหนึ่งหมื่นเมตรแล้ว มันยังยกระดับไปอยู่ขั้นกลางเรียบร้อยแล้ว
เมื่อสัมผัสถึงคลื่นพลังที่หลั่งไหลอยู่ในร่างของเขาแล้ว เฉินเฉียงก็รู้สึกดีขึ้นมาอย่างที่สุด
ฮื้ม
เป็นตอนนี้ที่เฉินเฉียงพึ่งจะสังเกตเห็นว่ารอบตัวเขานั้นมีผู้คนจากสามเผ่าพันธุ์จำนวนหนึ่งอยู่รอยรอบตัวเขา
