“นี่จึงทำให้พวกเราเหล่าฮุยตู๋นั้นตัดสินใจว่าจนกว่าจะหยุดการรุกรานจากโลกปีศาจได้ จะดีกว่าหากพวกเราให้เหล่าผู้อ่อนแอจากทั้งสามเผ่าพันธุ์มาอยู่ในโลกใบเล็กเพื่อหลีกเลี่ยงความสูญเสียร้ายแรง”
“แต่ไอ้แก่ผู้นี้กลับลืมนึกถึงเรื่องหนึ่งไป”
เมื่อพูดมาถึงตอนนี้ น้ำตาของฮูเตี๋ยนก็ไหลริน
“เรียนท่านนายเหนือหัว ไอ้แก่ผู้นี้แต่เดิมนั้นต้องการเพียงให้ผู้คนมีโอกาสรอดชีวิต จึงให้เหล่าผู้ทรงพลังทั้งหลายนำพาเหล่าผู้อ่อนแอจากทั้งสามเผ่าพันธุ์ไปไว้ในโลกใบเล็ก”
“แต่ข้านึกไม่ถึงว่าในการศึกครั้งนี้จะทำให้ผู้บ่มเพาะล้มตายไปมากนัก”
“นี่ทำให้เหล่าสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในโลกใบเล็กของผู้บ่มเพาะแต่ละคนนั้นไม่รู้ว่าจะผจญชะตากรรมเช่นไร ไม่รู้ว่าพวกเขาจะดับสูญไปพร้อมชีวิตผู้บ่มเพาะ หรือต้องติดค้างอยู่ในโลกใบเล็กเหล่านั้นไปตลอดกาล”
เฉินเฉียงที่ได้ยินนั้นกลับรีบถามสวนกลับออกมาในทันใด “ท่านผู้อาวุโสสูงสุด ร่างเขานักรบที่ตายแล้วเหล่านั้นอยู่ที่ใด”
