บทที่ 485 ภัยพิบัติ
หลังจากพูดจบ ตงติ๋น หยุนอ่าว และผู้อาวุโสสูงคนอื่นต่างก็แจกจ่ายทรัพยากรให้กับศิษย์ใต้อาณัติของพวกตน และเริ่มแบ่งกลุ่มกัน
ส่วนหยานเสวี่ย จางหยวนและคนอื่นๆในกองกำลังเทียนเว่ยได้ยืนอยู่เคียงข้างเฉินเฉียงที่ยังคงอยู่ในรูปลักษณ์ของผอ.จ้ง
“กัปตัน ทำไมตอนที่โลกปีศาจพบเจอวิกฤตเช่นนี้แล้ววิหารศักดิ์ยังไม่ส่งคนออกมาช่วยอีกหล่ะ ทำไมถึงให้สำนักเต๋าสวรรค์ชั้นฟ้ากลายเป็นหัวเรือหลักเสียอย่างนั้น”
เฉินเฉียงส่ายหัวไปมาในทันทีที่ได้ยิน “ข้าเองก็ไม่แน่ใจว่าปัญหานี้มันไม่เพียงพอจะดึงดูดความสนใจของพวกมัน หรือพวกมันยุ่งจนไม่อยากนำมาใส่ใจ”
หนอนหนังสือหลู่จี้เมื่อได้ยินก็นิ่งคิดก่อนจะพูดออกมา “ที่กัปตันพูดมาก็มีเหตุผล แต่นั่นสมควรจะไม่ใช่เหตุผลที่วิหารศักดิ์สิทธิ์ไม่ยอมออกโรง”
“ไม่ว่ายังไงก็ตาม วิหารศักดิ์สิทธิ์ก็คือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ประจำใจของผู้คนบนโลกใบนี้ ข้าว่าที่พวกมันไม่คิดออกโรงน่าจะเป็นที่จุดหมายอื่น”
“นี่ทำให้ข้าอดคิดไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเรื่องนี้เกิดขึ้นด้วยฝีมือวิหารศักดิ์สิทธิ์เสียด้วยซ้ำ”
