“ด้วยเวลาที่มีค่านี้ พวกเราต้องเพิ่มระดับบ่มเพาะให้มากที่สุดเท่าที่จะมาได้เพื่อรับมือในสิ่งที่จะกำลังจะเกิดขึ้นมา”
“แล้วเจ้าล่ะ”
สิ่งที่หยานเสวี่ยสนใจมากที่สุดนั้นย่อมเป็นเรื่องของเฉินเฉียงอย่างไม่ต้องสงสัย
เฉินเฉียงเองไม่อยากจะให้หยานเสวี่ยต้องเป็นกังวล เขาจึงบอกสิ่งที่เขาจะทำออกมา “ข้ามีเรื่องส่วนตัวที่ต้องจัดการ แล้วข้าจะไปพบเจ้าในอีกสามเดือนให้หลัง”
เมื่อพูดจบ เฉินเฉียงก็ส่งสัญญาณบางอย่างให้กับหยานเสวี่ยทำให้เธอปล่อยผอ.จ้งที่กลายเป็นมนุษย์กลายพันธุ์ไปแล้วออกมาแทนที่เขาในทันทีที่เขาใช้พลังเหนือมนุษย์หลบหนีแสงหายไป หลั งจากนั้นเขาก็ออกจากลานฝึกมุ่งตรงไปยังหุบเขาเสียงกระซิบ
การไปที่วิหารศักดิ์สิทธิ์ในครั้งก่อนหน้าทำให้เฉินเฉียงรู้แล้วว่าฮั่นจุยนั้นกำลังวางแผนการใหญ่
และแผนการที่ว่านั้น ฮั่นจุยสมควรจะต้องใช้ความทรงพลังของวิหารศักดิ์สิทธิ์แพร่กระจายเชื้อบางอย่างทำให้โลกปีศาจกลายเป็นแหล่งเพราะพันธุ์สัตว์คลั่งจำนวนมาก
