“แล้วพวกเราจะรออะไรกันอยู่อีกล่ะ” เฉินเฉียงตบโต๊ะด้วยมือของตนไปฉาดหนึ่ง “ผู้อาวุโสตง รีบไปเรียกผู้อาวุโสสูงอีกสามแผนกไปที่หอฝึก”
ตงติ๋นเมื่อได้ยินก็ยิ้มแหยๆขึ้นมา “ผอ. ข้าเกรงว่ามันจะไม่ง่ายขนาดนั้น ถึงแม้ผู้อาวุโสอีกสองแผนกจะว่าง่าย แต่ไอ้แก่เฟิงผู้นั้นมันคุยด้วยยากอย่างแน่นอน”
“เหตุผลนั่นก็เพราะสมุนไพรหมุนเวียนโลหิตกับศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตนั้นเปรียบได้ดั่งดาบสองคม ไอ้แก่เฟิงผู้นั้นจึงค่อนข้างจะมีปัญหากับการแจกจ่ายสมุนไพรเหล่านี้ในทุกๆครั้ง และข้าเชื่อว่าในครั้งนี้ไอ้แก่นี่จะไม่เห็นด้วยเช่นเดิม”
เฉินเฉียงยิ้มกริ่มขึ้นมาเล็กน้อยเมื่อได้ยิน “ท่านผู้อาวุโสตงไม่ต้องคิดมากในเรื่องนี้ เพียงเรียกมันมาแต่บอกเพียงว่าข้านั้นมีเรื่องต้องพูดคุยกับเขาให้มาที่นี่ก็พอ”
ตงติ๋นก็เหมือนจะเข้าใจในความนัยที่เฉินเฉียงต้องการจะสื่อจึงรีบออกจากห้องไป
ไม่นานผู้อาวุโสเฟิงก็ได้มาถึง
“ท่านผอ.ท่านเรียก….”
ก่อนที่เขาจะได้ถามคำถามจบ รูอันใหญ่โตก็ปรากฏอยู่ที่หน้าอกของผู้อาวุโสเฟิง
ในเมื่อชายคนนี้มีใจแต่เพียงคิดจะตั้งแง่ เฉินเฉียงก็ย่อมไม่ปล่อยให้กลายเป็นหอกมาคอยทิ่มตำให้เสียงาน
