“ผอ.จ้ง เรื่องนี้ถูกตัดสินใจไว้แล้วตั้งแต่เมื่อสองวันก่อน ข้าเองก็หวังเพียงว่าท่านนั้นจะรีบเร่งดำเนินการเรื่องนี้ให้รวดเร็วที่สุดเท่าที่จะเร็วไปได้ ไม่อย่างนั้นแม้แต่ข้า เองก็ยังต้องถูกท่านผู้คุมหอทวงถามเช่นกัน จะดีกว่าหากท่านไม่ปล่อยให้ท่านผู้คุมหอกล่าวโทษได้”
เมื่อเห็นแบบนี้ เฉินเฉียงก็รับรู้ได้ว่าคงไม่อาจได้รับรู้ข้อมูลอะไรได้อีก เขาจึงทำได้เพียงล้มเลิกความคิดที่จะถามไป
“ตกลง ท่านผู้ตรวจการ ข้าจะไปจัดการเรื่องราวเหล่านี้ แต่….ในตอนนี้ข้านั้นไม่มีสมุนไพรหมุนเวียนโลหิตมากพอที่จะ….”
โดยที่ไม่รอให้เฉินเฉียงที่อยู่ในรูปลักษณ์ผอ.จ้งพูดจบ หลิวซินก็เผยรอยยิ้มบางๆขึ้นมา “ผอ.จ้ง สำนักสวรรค์ชั้นฟ้าต้องได้รับอนุญาตก่อนถึงจะเก็บเกี่ยวสมุนไพรหมุนโลหิตตั้งแต่เมื่อ อไหร่กัน”
“เจ้านั้นสามารถไปเก็บเกี่ยวพวกมันที่ด้านนอกเมื่อไหร่ก็ได้เท่าที่เจ้าต้องการ”
เมื่อเฉินเฉียงได้ยินก็ลอบยินดีขึ้นมาในใจ ก่อนจะกล่าวลาหลิวซินและผู้ตรวจการอีกคนหนึ่ง หลังจากนั้นเขาก็ได้เดินกลับไปตามทางที่เดินเข้ามา
แต่ด้วยการที่เขานั้นมาถึงเขาโรคาทั้งที มีหรือที่เขาจะจากออกไปง่ายๆได้ยังไง
