ผู้อาวุโสตงนั้นยังคงไม่พูดจา หากว่ากันตรงๆในตอนนี้เขาตกอยู่ในสถานการณ์ที่ราวกับกำลังอดทนอดกลั้นในอะไรบางอย่าง
มันเป็นฉากเหตุการณ์ที่ดูแปลกตาสำหรับเขามากนัก
นั่นก็เพราะเฉินเฉียงที่อยู่ในรูปลักษณ์ของผอ.จ้งในตอนนี้นั้น เขาได้ทำตัวราวกับอาจารย์ที่พยายามกดดันศิษย์โดยใช้เพียงท่าทางหาได้พูดออกมาตรงๆ
แต่ก็อีกนั่นแหละ เพราะในสายตาของเฉินเฉียงแล้วนั้น ผู้อาวุโสตงตรงหน้าเขาก็ไม่ได้ต่างไปจากเด็กน้อยที่เขาอยากจะตีสนิทด้วยแต่อย่างใด
ความจริงแล้วเขาเองก็อยากจะใช้วาจานุ่มละมุนลิ้นที่ราวกับน้ำฝนในฤดูใบไม้ผลิในการเปิดใจผู้อาวุโสตรงหน้าของเขา
แต่ประเด็นก็คือ ผู้อาวุโสตรงหน้าของเขานั้นในตอนนี้จิตใจกลับร้อนรุ่มราวกับน้ำมันที่เดือดปุดๆ
เขานึกสงสัยว่าทำไมเขาถึงไม่สร้างความสัมพันธ์อันดีกับผู้อาวุโสคนอื่นและสร้างบรรยากาศอันดีในสำนักเต๋าแห่งนี้ตั้งแต่ช่วงสิบปีก่อนเฉกเช่นผอ.จ้งไว้บ้าง
ไม่อย่างนั้นล่ะก็ ช่วงที่ผ่านมานี้เขาเองก็คงไม่ต้องประสบพบเจอกับความยากลำบากเช่นนี้
