“ในฐานะที่เป็นผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตผู้หนึ่ง ในฐานะผอ.สำนัก ข้าไม่อาจยอมรับเรื่องนี้ได้”
“ถึงแม้ว่าในการเพิ่มระดับการบ่มเพาะของคนเฉกเช่นข้านั้น การที่จะยกระดับได้ จำเป็นต้องการเลือดปริมาณมหาศาลเพื่อชุบเลี้ยงสัตว์ปีศาจที่เป็นหุ่นเชิดโลหิตของตนที่อยู่ในร่างของพวกเรา”
“ผู้อาวุโสเฟิง ศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิต พวกเจ้าคงไม่คิดปฏิเสธเรื่องนี้ใช่หรือไม่”
ผู้อาวุโสเฟิงที่กำลังรับฟังอยู่ก็ได้พยักหน้ารับโดยที่ไม่เปลี่ยนท่าทีที่แสดงออกมาด้วยความสงสัยเฉกเช่นเดิม
บนโลกปีศาจแห่งนี้กับเรื่องนี้แล้วหาได้เป็นความลับที่ต้องหลบซ่อนแต่อย่างใด เพียงแต่เขาไม่เข้าใจว่าทำไมผอ.ของสำนักตนต้องหยิบยกเรื่องนี้มาพูดในตอนนี้
แม้แต่ศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตก็ยังพยักหน้ารับอย่างว่าง่ายในทันที
แต่ศิษย์ในกลุ่มเหมันต์จันทราที่ติดตามกัวเหลียงนั้น ด้วยการที่พวกเขาได้ประสบพบเจอเหตุการณ์ที่เกือบตกตายโดยคนของวิหารศักดิ์สิทธิ์มาหลังจากเห็นฉากกวาดล้างเมืองไปแล้ว ทำให้พวกเขานั้นไม่อาจเก็บอาการได้อีกต่อไป
