เฉินเฉียงกวาดตามองไปที่ศิษย์ทุกคนก่อนจะตกอยู่ที่เหล่าศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิต ก่อนจะพูดออกมาด้วยเสียงอันดังลั่น “พวกเราต่างก็ถือได้ว่าเป็นผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิต ตด้วยกัน เรื่องนี้ไม่ใช่ความลับ และข้าเชื่อว่าศิษย์ทุกคนนั้นต่างก็รับรู้ในเรื่องนี้”
“เหล่าผู้ที่อยู่ในสำนักแห่งนี้ต่างก็รับรู้กันเป็นอย่างดีว่าสำนักสวรรค์ชั้นฟ้าของเรานั้นให้ความสำคัญพร้อมทั้งมอบวัสดุบ่มเพาะที่ดีที่สุดให้แก่ศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิต”
“แต่นั่น กลับทำให้ศิษย์แผนกหุ่นเชิดโลหิตแทนที่จะสำนึกในบุญคุณ กลับทำตัวโอหังและวางท่ากร่างไปทั่ว”
“ถึงแม้ข้าจะไม่อยากถือสาหาความ แต่ดูเหมือนว่าพวกเจ้านั้นจะหลงลืมไปสิ่งหนึ่ง”
“ไม่ว่าเจ้าจะตัวพองขนขนาดไหนก็ตาม แต่พวกเจ้านั้นคือคนที่ไร้ค่า จนต้องตัดใจเลือกเส้นทางบ่มเพาะสายนี้”
“เมื่อเทียบกับศิษย์แผนกวิชายุทธแล้ว พวกเจ้าเองก็เป็นเพียงส่วนหนึ่งบนเส้นทางที่ศิษย์แผนกวิชายุทธ์ต้องฟันฝ่าไปให้ได้ก็เท่านั้น”
“พวกเจ้าที่ทำตัวสูงล้ำ แต่ในความจริงนั้นล่ะมันเป็นเช่นใด”
“ลองถามใจของพวกเจ้าดูสิว่าหากพวกเจ้าไม่มีเคล็ดวิชานี้แล้วพวกเจ้าสามารถทำอะไรได้บ้าง”
