แต่ก่อนที่ทั้งสามร่างจะได้เข้าถึงตัวเฉินเฉียง พวกมันก็ถูกดีดกระเด็นออกมาด้วยความเร็วที่ไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าตอนพุ่งเข้าใส่
“ได้ยังไง…”
ผอ.จ้งตกตะลึงจนเผลออุทานออกมา
ไพ่ตายทั้งสามของเขาไร้ประโยชน์ในบัดดล
ภายใต้ใบหน้าที่โง่งมของผอ.จ้งนี้ ทั้งสามร่างก็ได้ตั้งตัวแล้วกระโจนหาเฉินเฉียงอีกครั้ง
อย่างไรก็ตาม ผลออกมาเฉกเช่นเดิม
เฉินเฉียงไม่ได้ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย
แม้แต่เสื้อผ้าของเขาก็ยังไม่ไหวติง
เมื่อเห็นฉากนี้ ผอ.จ้งไร้ซึ่งเรี่ยวแรงที่จะทำสิ่งใดไปในทันที
แล้วเขาจะสู้ต่อได้ยังไงกัน
ก็ในเมื่อแม้แต่หุ่นเชิดโลหิตและหุ่นเชิดซากศพที่เขาภูมิใจก็ยังไม่อาจจะแตะต้องเฉินเฉียงได้แม้แต่น้อย
เฉินเฉียงเองก็ราวกับจะอ่านความคิดของผอ.จ้งได้จึงได้พูดออกมา
“ผอ.จ้ง ในฐานะที่เป็นผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิต ข้าเชื่อว่าเจ้าเองก็คงจะเคยได้ยินคำว่าปฏิกิริยาย้อนกลับอยู่บ้างกระมัง”
“สำหรับผู้ที่อยู่บนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิต นั่นจะหมายถึงการที่หุ่นเชิดโลหิตของคนผู้นั้นกัดกินศพผู้เป็นนายราวกับอาหารอันโอชะในยามที่เจ้านายของมันตกตายไป”
