“และเข้าก็เชื่อว่าเจ้านั้นเคยเห็นฉากนี้อยู่มากมายหลายครั้ง แต่ในครั้งนี้เกรงว่าจะเป็นเจ้าเองที่ได้พบเจอ”
เมื่อพูดจบ สายตาของเฉินเฉียงก็ราวกับฉายแสงที่เย็นยะเยือกออกมา ก่อที่ร่างของเขาจะกลายเป็นแสงพุ่งใส่ผอ.จ้งในทันที
ฝุ่บ
ร่างของผอ.จ้งทรุดตัวลงอย่างไม่อยาก
พร้อมกับเสียงของระบบของเฉินเฉียงอันคุ้นเคยได้ดังขึ้นในหัวของเขา
แต่เฉินเฉียงนั้นยังไม่มีอารมณ์จะสนใจเรื่องนี้ในตอนนี้
นั่นก็เพราะในทันทีที่ร่างของผอ.จ้งร่วงหล่นไปกองกับพื้นดิน หุ่นเชิดโลหิตที่โจมตีเขาก่อนหน้านั้นก็ได้เปลี่ยนท่าทีพุ่งเข้าใส่ร่างของผอ.จ้ง
เฉินเฉียงได้เปิดทางเข้าโลกใบเล็กของเขาเก็บร่างของผอ.จ้งไปในทันทีเช่นกัน
เมื่อเห็นอาหารอันโอชะของตนหายไปกับตา นกอินทรีปีศาจ หุ่นเชิดโลหิตของผอ.จ้งก็แสดงออกอย่างเกรี้ยวกราดเร่งกระพือปีกพุ่งเข้าใส่เฉินเฉียงในทันที
ส่วนหุ่นเชิดซากศพทั้งสองตนนั้น เมื่อไม่เห็นผู้เป็นนาย มันก็อยู่นึ่งไม่ขยับเขยื้อน
เมื่อเห็นฉากนี้ เฉินเฉียงก็รีบเปลี่ยนรูปลักษณ์เป็นผอ.จ้ง ก่อนจะใช้ทักษะเคลื่อนย้ายพริบตาพุ่งเข้าใส่นกอินทรีย์ปีศาจตนนี้
“ติ้ง ติ้ง ติ้ง”