คงไม่ใช่ว่าในตอนนี้หลิวเซียนได้ก้าวเข้าสู่ระดับราชาเหนือราชาขั้นปลายไปแล้วหรอกนะ
เมื่อคิดถึงความเป็นไปได้นี้ ผอ.จ้งก็มีท่าทีร้อนรนขึ้นมาในทันที
นั่นก็เพราะแต่เดิมเขานั้นคิดเพียงว่าหลิวเซียนนั้นเป็นผู้บ่มเพาะในระดับเดียวกันเท่านั้น
หากเขาไม่ประมาท เขาเชื่อว่าจะสามารถโค่นล้มหลิวเซียนลงได้อย่างแน่นอน
แต่ว่าหากหลิวเซียนนั้นยกระดับบ่มเพาะขึ้นไปแล้วจริงๆ นี่จะทำให้เขาห่างชั้นจากหลิวเซียนอย่างมาก
ท่ามกลางป่ารกทึบ ยิ่งผอ.จ้งครุ่นคิดถึงความเป็นไปได้นี้มากขึ้นเท่าไหร่ เขาก็รู้สึกได้ว่ามันเป็นไปได้อย่างมาก และนี่ทำให้เขาตัดสินใจที่จะรีบออกจากป่า แต่เป็นตอนนี้ที่เขารั บรู้ได้ว่ามีบางอย่างพุ่งขึ้นมาจากพื้นดิน
ด้วยการที่ในตอนนี้เขาคิดเพียงจะถอยกลับไปเพียงอย่างเดียวเท่านั้น ต่อให้เขารู้ตัว มันก็ช้าเกินไป
และด้วยความประมาทนี้เอง ในตอนนี้แขนและขาของได้ถูกตัดขาดในคราวเดียว
หลังจากได้รับรู้ถึงความเจ็บปวด เมื่อเขามองลงไปยังพื้นดิน เขาก็ได้พบหลิวเซียนที่เขานั้นคุ้นเคย
