ตั้งแต่ตอนที่ผอ.จ้งแสดงออกมาอย่างชัดเจนว่าต้องการล่าหัวหลิวเซียน เฉินเฉียงก็ได้คิดแผนในการกุดหัวผอ.สำนักเต๋าสวรรค์ชั้นฟ้าผู้นี้เรียบร้อยแล้ว
ต่อให้ผอ.จ้งจะมีระดับบ่มเพาะอยู่ในระดับราชาเหนือราชาแล้วยังไงกัน ผู้อาวุโสทั้งห้าของวิหารศักดิ์สิทธิ์เองที่อยู่ในระดับการบ่มเพาะเดียวกันก็ยังตกตายในมือของเขามาแล้วล่ะ ะนะ
เฉินเฉียงเชื่อว่าตราบใดที่เขาลงมือได้ถูกเวลา มันไม่ยากเกินกว่าที่เขานั้นจะจัดการผอ.ของสำนักเต๋าสวรรค์ชั้นฟ้าผู้นี้ลงได้อย่างไม่ยากเย็น
และนี่คือสาเหตุที่เขาเลือกลงมือในตอนนี้
หลังจากลงมือครั้งแรกสำเร็จไปแล้ว เฉินเฉียงก็ไม่ได้รีบเร่งสังหาร กลับกัน เขายังแสดงใบหน้าที่ยิ้มเยาะออกมาด้วยซ้ำ
“หลัวเซียน เป็นแก…”
ผอ.จ้งในตอนนี้ความแข็งแกร่งลดลงไปอย่างมากเนื่องจากสูญเสียแขนและขาไปอย่างละข้าง
อย่างไรก็ตาม เขานั้นยังมีหุ่นเชิดโลหิตอยู่ในร่าง เขาจึงยังมีความมั่นใจอยู่ว่าสามารถรับมือเฉินเฉียงได้สักพัก
เฉินเฉียงในตอนนี้ก้มลงมองผอ.จ้งด้วยท่าทางราวกับรู้สึกสนใจในคำพูดของผอ.จ้งก่อนจะถามออกมา “โฮ่ เจ้ารู้จักข้าด้วยรึ”
