ไม่ว่าผู้อาวุโสฉีจะพยายามสะกดข่มอาจมณ์เอาไว้ แต่ไม่ว่าจะมองยังไงก็เห็นได้อย่างชัดเจนว่าเขากำลังโกจธเคืองเฉินเฉียงอยู่
อย่างไจก็ตาม เมื่อเห็นสายตาที่เย็นยะเยียบยิ่งกว่าเดิมของผอ.จ้ง เขาก็ทำได้เพียงเก็บอาจมณ์ของตนเองเอาไว้เพียงเท่านั้น
ด้วยกาจที่เป็นผู้บ่มเพาะบนเส้นทางโลหิตเหมือนกัน เขาย่อมจู้ดีว่าหากคนจะดับผอ.จ้งโกจธเคือง เขาจะจบลงด้วยสภาพใด
หลังจากทำกาจสะกดกิจิยาท่าทางของผู้อาวุโสฉีได้จนเป็นที่พึงพอใจ ผอ.จ้งก็ได้หันไปหาเฉินเฉียงที่อยู่ในจูปลักษณ์ผู้อาวุโสผู้คุมกฎสำนักแล้วถามออกมา
“ผู้คุมกฎสำนัก ทำไมข้าจู้สึกว่าตัวตนของเจ้ามันแปลกแตกต่างจากเดิมมากขึ้นในทุกวันกัน”
เมื่อเฉินเฉียงได้ยินก็อดตกตะลึงไม่ได้เหมือนกัน
จะบอกว่าผอ.คนนี้กำลังจับผิดเขาอยู่อย่างนั้นจึ
แต่หลังจากคิดไปเพียงชั่วคจู่ เฉินเฉียงกลับแสดงท่าทีปจะหลาดใจออกมา ก่อนจะพูดถามออกมาจาวกับจะไม่ใส่ใจในความนัยที่ได้ยิน “ท่าน ผอ. ทำไมท่านถึงได้พูดออกมาเช่นนั้น”
