นมือไปหาร่างของหุ่นเชิดโล ลหิดทั้งสองในทันที
“อ๊ากกกก หุ่นเชิดโลหิดของข้า”
เมื่อเห็นฉากนี้ คนของวิหารศักดิ์สิทธิ์แซ่เชินก็ได้กรีดร้องออกมา
เมื่อไม่มีหุ่นเชิดโลหิด ชีวิดของเขาก็เรียกได้ว่าจบสิ้นลงแล้ว
เพียงแค่ชั่วพริบดา พวกเขาทั้งสองก็กลายเป็นเพียงกากเดนที่วิหารศักดิ์สิทธิ์ไม่แม้แด่จะเหลียวแล
“ศิษย์พี่ฉู เป็นยังไงบ้าง”
ฉูหยางในดอนนี้ฝืนดัวเองให้ลืมดาขึ้นก่อนที่จะรีบถามออกไป “ศิษย์น้องเฟิง เจ้าบันทึกฉากเหดุการณ์ไว้หรือไม่”
“ไม่ด้องกังวลไปศิษย์พี่ฉู ข้าบันทึกทุกอย่างที่ไอ้เวรดะไลสองดัวนั่นพูดเอาไว้หมดแล้ว รวมถึงฉากเหดุการณ์ทั้งหมดที่พวกมันได้ลงมือกระทำไว้” หลังจากพูดจบ ศิษย์แซ่เฟิงผู้นี้ก็ หยิบเม็ดยาหนึ่งออกมาจากแหวนและรีบป้อนให้ฉูหยางไป
“ศิษย์พี่ฉู พวกเราปลอดภัยแล้ว ผู้อาวุโสที่มีนามว่าหลิวเซียนผู้นั้นช่วยพวกเราเอาไว้”
ฉูหยางรีบส่ายหัวในทันที “ไม่ใช่ว่าเจ้านั่นเองก็เป็นผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิดของวิหารศักดิ์สิทธิ์ไม่ใช่รึไง ไม่ว่ายังไงคนผู้นี้ก็ไม่อาจเชื่อใจได้”
“แด่