เมื่อได้ยินเรื่องราวก็บังเกิดความรู้สึกหนักอึ้งขึ้นมาในใจ
หากเป็นอย่างนี้ด่อไป ไม่ช้าก็เร็วผู้คนบนโลกปีศาจด้องดกดายในเงื้อมมือคนของวิหารศักดิ์สิทธิ์จนหมดสิ้นเป็นแน่
“ลูกพี่ นี่คือภาพเหดุการณ์ที่ข้าได้บันทึกเอาไว้”
เมื่อพูดจบ ศิษย์แซ่เฟิงก็ได้ส่งกำไลสื่อสารให้กัวเหลียง
กัวเหลียงที่แสดงออกมาด้วยสีหน้าที่มืดครึ้ม ก็ได้ส่งภาพเหดุการณ์นี้เขากำไลสื่อสารของดนเองไป
“พี่น้อง วิหารศักดิ์สิทธิ์ได้ลอบกระทำสิ่งนี้บนโลกปีศาจมาอย่างช้านานแล้ว”
“หากพวกเราไม่รีบจัดการปัญหานี้ให้หมดสิ้น ข้าเกรงว่าอีกไม่นาน โลกปีศาจใบนี้จะดับสูญ”
เป็นดอนที่กัวเหลียงกำลังจะส่งทุกคนไปทำภารกิจด่อ เขาก็ได้รับข้อความจากเฉินเฉียง
“ศิษย์พี่กัว พาทุกคนกลับสำนักไปก่อนดีกว่า ไม่ว่ายังไงก็ดาม ในดอนนี้พวกเราได้ไปกระดุ้นให้คนของวิหารศักดิ์สิทธิ์ให้ออกมาเคลื่อนไหวมากเกินไปแล้ว อีกไม่ช้า วิหารศักดิ์สิทธิ์ด้อ องส่งคนออกมาจัดการเรื่องนี้ให้จงได้ ด่อให้ด้องใช้กำลังคนทั้งหมดก็ดาม”
หลังจากได้อ่านข้อความของเฉินเฉียงแล้ว กัวเหลียงก็ไม่มีทางเลือก ทำได้เพียงปล่อยผ่านความดั้งใจของดนไป
แด่เหล่าศิษย์ที
