ลงมายังเบื้องล่าง
กลายเป็นว่าทั้งสองหมายจะกวาดล้างทั้งเมืองจริงๆ
ด้วยการที่ฉูหยางผู้นี้เป็นเพียงราชาขั้นต้น ต่อให้เขาเป็นผู้ทรงพลังสำหรับศิษย์แผนกวิชายุทธคนหนึ่ง แต่เขาก็ยังอ่อนด้อยกว่าสัตว์ปีศาจเหล่านี้
ผลก็คือ คนของวิหารศักดิ์สิทธิ์ไม่คิดที่จะใส่ใจในตัวเขา และหมายส่งหุ่นเชิดโลหิตของตนไปกวาดล้างผู้คนให้หมดสิ้น ก่อนที่จะปลดปล่อยหุ่นเชิดซากศพระดับราชาขั้นสูงสองตนออกมาจัดกา ารฉูหยางแทน
“ฮ่าฮ่าฮ่า พี่จาง ข้าคิดบทกวีสำหรับการเดินทางครั้งนี้ของพวกเราออกด้วยล่ะ”
“แหม่ พี่เชิงนั้นช่างอารมณ์ดีเสียจริง ทำไมเราไม่มาดื่มไวน์กันพลางรับฟังท่านเอื้อนเอ่ยบทกวีของท่านไปเล่า”
“ฮ่าฮ่าฮ่า ดี”
เมื่อพูดจบ คนของวิหารศักดิ์สิทธิ์แซ่เชิงก็ได้นำขวดไวน์ออกมาสองขวด ก่อนจะยกกระดกเข้าปากไปอึกใหญ่ แล้วจ้องมองฉากเหตุการณ์ตรงหน้าแล้วเอื้อนเอ่ยออกมา
“โลกปีศาจแห่งนี้สวยงามนัก”
“ปลดชนักมีอิสระฆ่าไม่เหลือ”
“มีสิ่งเดียวดีกว่าใดใต้ดวงเดือน”
“พร้อมได้เอื้อนเอ่ยคำกับพี่ใหญ่จาง”
“นามวิหารศักดิ์สิทธิ์สูงล้ำยิ่ง”
“ผู้คนหยิ่งทระนงล้วนจางหาย”
“วันหนึ่งกลายสู่ราชาจอมราชันย์”
“วันหนึ่งนั้น
