นคิดว่าจะเริ่มสืบเรื่องนี้ในทันทีที่ได้กลับไป”
เมื่อได้ยินแบบนี้ หยานเสวี่ยจึงได้พูดออกมา “แล้วเราจะรออะไรอีกล่ะ พวกเราจะไปกันเลยรึเปล่า”
เฉินเฉียงส่ายหน้าไปมา “ตอนนี้ประตูข้ามเขตแดนที่ก้นสมุทรคาบสมุทรทะเลคลั่งนั่นได้ปิดไปแล้ว เราจะรออยู่ที่นี่อีกสักเดือนค่อยไปดูแล้วกัน”
ด้วยระดับการบ่มเพาะของเฉินเฉียงในตอนนี้ไม่อาจพาหยานเสวี่ยทะลวงผ่านประตูเขตแดนที่ปิดตัวลงแล้วไปได้โดยที่นางไม่เป็นอะไร นี่จึงทำให้เขาจะใช้เวลาที่รอประตูเปิดนี้อย่างคุ มค่า
เขาวางแผนว่าจะบ่มเพาะอยู่ที่นี่อย่างหนักสักเดือนนึง เมื่อถึงตอนที่เขาขึ้นเป็นระดับราชาขุนพลขั้นสูง เขาจะสามารถพาหยานเสวี่ยไปด้วยได้อย่างไม่มีปัญหา
หยานเสวี่ยเองก็ไม่ได้มีปัญหาอันใด
ตราบใดที่เธออยู่ด้วยกันกับเฉินเฉียงได้ จะโลกนี้หรือโลกไหนเธอก็ไม่ได้ใส่ใจทั้งนั้น
นี่จึงทำให้ในช่วงหนึ่งเดือนนี้ เฉินเฉียงมุ่งเน้นไปที่การบ่มเพาะเพื่อเพิ่มระดับขั้น
และนี่ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่สำหรับเขาแต่อย่างใด
หลังจากสั่งสมประสบการณ์และทรัพยากรบ่มเพาะมากว่าหนึ่งปี เขาเชื่อว่าเขาจะยกระดับได้แม้จะเป็นเวลาอันสั้น
ก่