อนหน้านี้เขาเองก็มุ่งเน้นไปที่การควบคุมโลกใบเล็กและขยายขอบเขตเจตจำนงแห่งการต่อสู้ของเขาเองเพียงเท่านั้น
และนี่จึงทำให้เขาใช้เวลายังไม่ถึงเดือนดีก็สามารถยกระดับไปถึงขั้นราชาขุนพลขั้นสูง
เมื่อเฉินเฉียงเปิดตาขึ้น เขาก็พบหยานเสวี่ยนั่งจ้องเขาตาแป๋ว
แต่สิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจยิ่งกว่าก็คือที่แขนของหยานเสวี่ยนั้น มีเมิ่งน้อยที่เขาไม่ได้พบเจอมานานปีนป่ายอยู่
“เจี๊ยกเจี๊ยก”
เป็นอย่างที่เฉินเฉียงคิด เมิ่งน้อยเองก็ปิดประตูฝึกตนไปครึ่งปี และในตอนนี้มันเองก็อยู่ในระดับราชา
แต่สิ่งที่ทำให้เขาต้องประหลาดใจเหนือสิ่งอื่นใดก็คือ ถึงแม้เมิ่งน้อยจะอยู่ในระดับราชา แต่มันนั้นก็ยังไม่อาจพูดคุยภาษาคนได้เฉกเช่นสัตว์วิญญาณหรือสัตว์ประหลาดตนอื่น
หากว่ากันตรงๆล่ะก็ มีเพียงดวงตาของมันที่ใสกระจ่างมากขึ้นเท่านั้น ส่วนที่เหลือแล้วเขาเองก็ยังมองไม่ออกว่าเมิ่งน้อยนั้นมีสิ่งใดที่เปลี่ยนแปลงไปกัน
“เฮ้ เมิ่งน้อย ข้าเองก็ไม่ได้เห็นเจ้ามานาน ทำไมข้านั้นไม่เห็นเจ้าจะตัวโตขึ้นเลยล่ะ ฮื้ม”
เมื่อได้ยินเสียงหยอกเอินของเฉินเฉียง เมิ่งน้อยก็ใช้มือทุบอกตนเองไปสองสามที ก่อนจะกลอกตามองเฉินเฉียงราวกับไม่อยากจะเชื่อว่าหลังจากไม่ได้เห
