้นในจิตใต้สำนึกของเธอ นี่ทำให้เธอต้องรีบเร่งออกจากก้นสมุทรคาบสมุทรมังกรซ่อนในทันใด
ด้วยการที่หยานเสวี่ยนั้นมีระดับการบ่มเพาะที่สูง เธอย่อมไม่เกรงกลัวเพียงแค่แรงกดอากาศใต้ทะเลลึก ให้บอกตามตรง เธอไม่รู้สึกด้วยซ้ำว่ามันมีไอ้แรงกดดันใดๆ
เธอไม่รับรู้ถึงสิ่งผิดปกติอันใด จนกระทั่งเธอโผล่ออกมาพ้นทะเลแล้วลอยอยู่กลางอากาศแล้วพาเฉินเฉียงออกมาจากโลกใบเล็กของเธอ
เป็นเพียงตอนนี้ที่เธอรับรึถึงสิ่งผิดปกติจนต้องขมวดคิ้ว
“เฉินเฉียงเจ้าว่าโลกของเราเปลี่ยนไปรึเปล่า”
เป็นตอนนี้ที่เฉินเฉียงเริ่มสังเกตเห็น
หลังจากตั้งในรับรู้ความรู้สึกด้วยตนเอง เฉินเฉียงก็พยักหน้ารับและพูดออกมาด้วยสีหน้าที่เคร่งขรึม
“จริงด้วย พลังวิญญาณลดน้อยถอยลงไปพอสมควร”
“หากพวกเราไม่หาสาเหตุ ข้าเชื่อว่าอีกไม่กี่สิบปี พลังวิญญาณบนโลกของเราจะหมดไป”
“เป็นไปได้ยังไงกัน เฉินเฉียง เจ้าจะกลับไปฮุยตู๋แล้วคุยกับผู้อาวุโสสูงสุดฮูเตี๋ยนเพื่อพูดคุยเรื่องนี้รึเปล่า”
ความจริงเฉินเฉียงที่ย้อนกลับมาในครั้งนี้มีเป้าหมายที่จะทำอย่างอื่น แต่ในเมื่อพบเจอโลกที่เปลี่ยนไปแบบนี้ เขาจึงไม่มีทางเลือกจะต้องกลับไปยังฮุยตู๋ก่อนเหนือสิ่งอื่นใด
“อื้ม พวกเราไปด้วยกันเถอะ”