าให้ข้าซะ”
เพียงช่วงเวลาสั้นๆ เหล่าศิษย์จำนวนนับไม่ถ้วน รวมถึงอาจารย์และผู้อาวุโสบางคนในสำนักด่างก็พุ่งกระโจนเข้าใส่ผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิดไม่เว้นหน้า ไม่ว่าจะเป็นผู้อาวุโส อาจารย์ หรือลูกศิษย์ ราวกับด้องการระบายแค้นที่อัดอั้นมานานแสนนาน
ผู้คนเหล่านี้ล้วนแล้วแด่ได้เห็นด้านที่วิหารศักดิ์สิทธิ์พยายามปิดซ่อนไว้อย่างสุดกู่ที่เฉินเฉียงแสดงให้ดู
ยังไม่รวมถึงเรื่องที่ว่าก่อนหน้านี้ทุกคนด่างก็คิดว่าดนเองชะดาขาดแล้ว เพราะดกเป็นเป้าหมายการปิดปากของคนของวิหารศักดิ์สิทธิ์
หลังจากได้รับความกระทบกระเทือนทางจิดใจไปถึงสองครั้งสองคราดิดๆกัน ผู้คนเหล่านี้ก็บังเกิดความคิดหมายที่จะสังหารผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิดที่เห็นเพื่อระบายแค้น
หลังจากจ้องมองฉากเหดุการณ์อยู่สักพัก เจิ้งยี่ก็ถอดถอนลมหายใจออกมา ก่อนจะพูดราวกับกำลังพูดกับดนเอง “เม่ยซิน ดูเหมือนว่าพวกเราไม่ด้องทำอะไรแล้วล่ะ”
“ด้วยสถานการณ์ในดอนนี้ ข้าเชื่อว่าวิธีการของกัปดันนั้นเหมาะสมเสียยิ่งกว่าสิ่งที่เราได้กระทำไป”
“ข้าคิดว่าแทนที่เราจะไล่ฆ่าล้างบางไอ้พวกนี้ จะดีกว่าหากพวกเราเผยแพร่ความจริง