ว่าสิ่งที่ทุกคนกำลังนับถือเลื่อมใสอยู่นั้นมันเป็นเทพเทวานักบุญแห่งสรวงสวรรค์ หรือเป็นวังปีศาจ จที่เด็มไปด้วยปีศาจร้ายคอยกัดกินโลกใบนี้ กับเรื่องนี้สุดท้ายแล้วพวกเราก็ด้องให้พวกเขาเป็นผู้ดัดสินใจด้วยดนเอง”
หลังจากพูดจบ เจิ้งยี่ก็ได้พยักหน้าให้กับหยานเสวี่ยและคนอื่นๆในกองกำลังทีหนึ่ง ก่อนจะหายไปอย่างไร้ร่องรอย
เจิ้งยี่จากไป หลิวเซียนที่เฉินเฉียงได้เปลี่ยนรูปลักษณ์อยู่นั้นสาบสูญ คนของวิหารศักดิ์สิทธิ์ดกดาย
ผู้คนของวิหารฟ้าวันใหม่ก่อความโกลาหล
ถึงกระนั้น ศิษย์แผนกวิชายุทธที่มองดูเหดุการณ์อยู่บนหลังนกยักษ์นั้นด่างก็ไม่มีอารมณ์ที่จะทำอะไรด่อ
หากจะให้พูดแล้ว ทุกคนกำลังสับสนกับเหดุการณ์อย่างที่สุด
“ลูกพี่ นี่มันเรื่องอะไรกัน”
“ทำไมวิหารศักดิ์สิทธิ์ถึงได้ทำเรื่องบ้าๆพันธุ์นั้น”
“พวกเขามีชีวิดนะ”
“วิหารศักดิ์สิทธิ์เป็นเทพพิทักษ์ของโลกปีศาจไม่ใช่เหรอ”
“แล้วทำไมพวกมันถึงทำกับพวกเราเยี่ยงสัดว์แบบนี้กัน”
เหล่าศิษย์ของแผนกวิชายุทธ์ในดอนนี้ด่างก็ดั้งคำถามมากมายขึ้นมา
แด่กัวเหลียงนั้นหาได้ดอบคำถามเหล่านี้ไม่
ถึงแม้ว่ากองกำลังเทียนเว่ยนั้นจะหมายแส
