แต่เฉินเฉียงนั้นกลับไม่เพียงไม่แยแส กลับหาเรื่องตอกกลับมาอย่างไม่หยุดหย่อน เลือกได้ว่าทุกคำพูดของเฉินเฉียงนั้นไม่เหลือทางถอยหนีให้กับผู้อาวุโสฉีได้เลยแม้แต่น้อย
“ผู้คุมกฎ เจ้านั้นยอมกลายเป็นศัตรูกับข้าคนนี้เพียงเพราะศิษย์แผนกวิชายุทธ์จริงๆงั้นรึ”
เฉินเฉียงได้หันไปมองยังศิษย์แผนกวิชายุทธ์ที่อยู่ด้านหลังของเขาแล้วพูดออกมา “เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเจ้า ไปได้แล้ว”
ศิษย์แผนกวิชายุทธ์นั้นราวกับได้รับคำโปรดสัตว์ขึ้นมาในทันทีเมื่อได้ยิน ในตอนนี้พวกเขาหลั่งน้ำตาแห่งความปิติยินดีออกมาในทันใด พลางกล่าวคำขอบคุณออกมาอย่างไม่หยุดหย่อน
เมื่อเห็นฉากนี้ ผู้อาวุโสฉีรีบออกปากห้ามด้วยเสียงอันดังกึกก้อง “พวกเจ้าไม่ได้รับอนุญาตให้ไปไหนทั้งนั้น ศิษย์หอคุมกฎ ไปนำตัวพวกมันกลับมาให้หมด”
ในตอนที่ศิษย์แผนกวิชายุทธ์หมุนตัวเตรียมที่จะจากไปแล้วนั้นก็ได้ถูกเสียงดังลั่นของผู้อาวุโสฉีสะกดเอาไว้ นี่ทำให้พวกเขาทำได้เพียงหันหน้าไปมองเฉินเฉียงพร้อมทำตาปริบๆ