“กว่าผู้อาวุโสคนนี้จะรู้ตัวว่าหลิวเหรินมีท่าทีที่แปลกไปมันก็ช้าไปแล้ว เป็นไปได้ว่าเจ้าเด็กนี่ธาตุไฟเข้าแทรกในระหว่างการบ่มเพาะกระมัง”
เมื่อได้ยินแบบนี้ เหล่าศิษย์แผนกวิชายุทธ์ที่ถูกหยุดเอาไว้ที่ประตูทางเข้าออกพื้นที่ชั้นสองก็มีท่าทีมีความสุขขึ้นมาในทันที ก่อนจะรีบพูดสำทับออกมา “ใช่ใช่ใช่ เป็นไปอย่างที่ท่านผู้อาวุโสผู้คุมกฎพูดทุกประการเลยครับ”
“ตอนที่ข้าเริ่มสังเกตเห็นศิษย์พี่หลิวเหรินมีอาการผิดปกติก็เป็นตอนที่เขานั้นเดินไปยังมุมห้องไปมาก่อนจะพูดพร่ำกับตนเองนั่นแหละ”
“เมื่อได้ยินสิ่งที่ท่านผู้อาวุโสพูดออกมานั้น ข้าเองก็คิดว่าเป็นไปได้อย่างมากเหมือนกันที่ว่าศิษย์พี่หลิวเหรินนั้นธาตุไฟเข้าแทรกจนเป็นบ้าไป”
“ถูกต้อง สิ่งที่พวกเราเห็นนั้นเป็นเฉกเช่นที่ท่านผู้อาวุโสผู้คุมกฎได้กล่าวเอาไว้ อยู่ๆศิษย์พี่หลิวเหรินนั้นเป็นบ้าไปเอง มันไม่เกี่ยวข้องกับพวกเราแต่อย่างใด”
“ศิษย์พี่ เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับพวกเราจริงๆนะ โปรดปล่อยพวกเราไปเถอะ”
“ปล่อยไปเรอะ ฮึ่ม มันไม่ง่ายอย่างนั้นหรอกเว้ย”
หนึ่งในศิษย์พี่คุมกฎสบถออกมา พร้อมดวงตาที่ดุร้ายที่เห็นได้อย่างชัดเจน
