เมื่อผู้อาวุโสฉีได้เห็นฉากนี้ เขาก็ได้ส่งพลังจิตเข้าไปยังจิตใต้สำนึกของหลิวเหริน และนี่ทำให้ใบหน้าของเขาเปลี่ยนไปในทันที
เขาได้ยืนขึ้นมาก่อนที่จะมองไปที่เฉินเฉียงที่มีท่าทีไม่ทุกข์ร้อน “ศิษย์น้อง หลิวเหรินไปทำอะไรให้เจ้ากันถึงได้เล่นงานเขาหนักขนาดนี้”
ผู้อาวุโสฉีผู้นี้เองก็มีระดับการบ่มเพาะในระดับราชาเหนือราชาขั้นกลาง เขาย่อมมีความสามารถในการตรวจสอบอยู่ไม่น้อย และนี่ทำให้เขานั้นค้นพบได้แทบจะในทันทีว่าหลิวเหรินนั้นถูกโจมตีทางจิตวิญญาณที่หนักหน่วง
และมันอยู่ในระดับที่ว่าศิษย์แผนกวิชายุทธ์ที่อยู่ตรงนี้ไร้ความสามารถที่จะทำได้
เขาประเมินได้ในทันทีว่านอกจากเฉินเฉียงแล้วก็ไม่มีคนอื่นใดที่จะทำได้อีก
เฉินเฉียงเองก็รับรู้ได้ว่าตนเองไม่อาจจะปิดซ่อนการกระทำจากคนผู้นี้ แต่แล้วมันยังไงล่ะ หากเขานั้นไม่ยอมรับแล้วตาแก่นี่จะทำอะไรเขาได้กัน
และนี่จึงทำให้เฉินเฉียงนั้นตัดสินใจว่าจะไม่ยอมรับเกี่ยวกับเรื่องนี้
หลังจากปิดตำราลง เฉินเฉียงก็แสดงออกมาด้วยท่าทางประหลาดใจอย่างที่สุด
