เสียงที่ดูอู้อี้อื้ออึงหนึ่งได้ดังขึ้นมาแต่ไกล มันเป็นเสียงของชายแก่ที่อายุรุ่นราวคราวเดียวกับอาวุโสผู้คุมกฎที่เฉินเฉียงเปลี่ยนรูปลักษณ์อยู่ เขาคือผู้อาวุโสผู้คุมกฎระดับสูงสุดที่ควบคุมดูแลศิษย์ผู้คุมกฎของทั้งสี่หอตำรา
“รายงานผู้อาวุโสฉี ศิษย์หอผู้คุมกฎที่ประจำอยู่ที่หอตำราวิชายุทธ์ ศิษย์พี่หลิวเหรินได้เสียสติขึ้นมาอย่างไร้เหตุผล ผู้ใต้บังคับบัญชามีความเห็นว่าเขานั้นได้รับกระทบกระเทือนทางจิตใจโดยการโจมตีทางจิตวิญญาณ”
“เพียงแต่ว่าในที่เกิดเหตุนั้นมีผู้อาวุโสผู้คุมกฎอยู่ด้วย นี่จึงทำให้ผู้ใต้บังคับบัญชาไม่อาจตัดสินใจได้ เมื่อไม่มีทางเลือกจึงต้องเชิญท่านมาที่นี่เพื่อเป็นผู้ตัดสิน”
เมื่อได้ยินแบบนั้น ผู้อาวุโสฉีได้เหลือบมองไปที่เฉินเฉียง ก่อนจะเดินไปหาหลิวเหรินที่อยู่ข้างๆ
“หลิวเหริน.….”
ผู้อาวุโสฉีได้วางมือบนไหล่ของหลิวเหรินแล้วเรียกชื่อของเขาออกมา
หลิวเหรินเองก็ได้มองผู้อาวุโสฉีกลับ ตามด้วยหัวเราะอย่างตัวโยน
“เด็กน้อยนั่งลงที่หน้าประตูทุกวัน ไม่มีสิ่งใดดีเท่าการมีภรรยา เด็กน้อยนั่งลงที่หน้าประตูเอาแต่นั่งร้องไห้คร่ำครวญอยากได้ภรรยา….เหอเหอเหอ”
