“ใช่แล้วครับ ศิษย์พี่ทั้งสอง จนมาถึงตอนนี้ ศิษย์พี่ผู้คุมกฎท่านนั้นอยู่ๆก็ร่วงหล่นไปกองกับพื้น พอพวกเราเห็นอีกทีก็กลายเป็นบ้าไปแล้ว พวกเราไม่รู้จริงๆว่ามันเกิดสิ่งใดขึ้ นกัน”
ในขณะที่พูดอยู่นี้ ศิษย์ทั้งสองได้เหลือบมองไปที่เฉินเฉียงปราดหนึ่งแต่ก็ต้องรีบหลบตาไป
พวกเขานั้นพอจะรับรู้ได้ว่าเฉินเฉียงนั้นเป็นสาเหตุ
แต่ตัวเฉินเฉียงเองนั้นอยู่ในรูปลักษณ์ของผู้อาวุโสผู้คุมกฎ ด้วยสถานะของเขาแล้วไม่ใช่คนที่พวกเขาทั้งสองจะเอ่ยอ้างได้
เฉินเฉียงเองก็รับรู้สายตาของทั้งสองนี้เช่นเดียวกัน
นี่แสดงให้เห็นว่าทั้งสองนั้นพอจะคาดเดาอะไรบางอย่างได้
เพียงแต่ด้วยสถานะของเขาในตอนนี้ที่เป็นถึงผู้อาวุโสผู้คุมกฎย่อมไม่มีทางที่จะมีคนเชื่อว่าเฉินเฉียงนั้นเป็นคนลงมือกระทำกับหลิวเหรินผู้นี้
ในขณะเดียวกัน เมื่อศิษย์ผู้คุมกฎทั้งสองเห็นท่าทางแปลกๆของศิษย์แผนกวิชายุทธ์ ทั้งสองก็พอจะจับทางอะไรบางอย่างได้
“ผู้อาวุโสผู้คุมกฎ ดูเหมือนว่าท่านเองก็อยู่ที่นี่ในตอนที่เกิดเรื่อง ท่านพอจะบอกพวกเราได้รึเปล่าว่าใครกันที่ทำร้ายศิษย์น้องหลิวเหรินกัน”
