บทที่ 450 ศิษย์แผนกวิชายุทธ
“เหรินหมิง พูดจะห่าเหวอะไรของเจ้าเนี่ย กัปตันพึ่งจะจากไป นี่เจ้าก็คิดที่จะขายพี่สะใภ้ของพวกเราเลยงั้นรึ”
เมื่อพูดจบ หลานซานเอ๋อก็ได้เดินไปตรงหน้าของเฉินเฉียง ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองเฉินเฉียงแล้วหัวเราะออกมา “ฮี่ฮี่ฮี่ ท่านผู้อาวุโสผู้คุมกฎ พวกเรานั้นไม่คิดจะยัดเยียดให้ท่านหรอกนะ แต่ท่านก็เห็นว่าพี่สะใภ้ของพวกข้านั้นโฉมงามขนาดไหน ทั่วทั้งสำนักสวรรค์ชั้นฟ้าของพวกเรานั้นหามีหญิงสาวนางใดเปรียบได้ไม่”
เมื่อพูดจบ หลางซานเอ๋อก็เดินกลับไปลากหยานเสวี่ยให้มายืนตรงหน้าเฉินเฉียง
หยานเสวี่ยนั้นเกือบจะคลั่งขึ้นมาที่ถูกเหล่าคนในกองกำลังเทียนเว่ยทำกับนางราวกับเป็นของเล่น
แต่ก็อีกนั่นแหละ หากเธอไม่เออออตามไปด้วย ด้วยสถานะของเฉินเฉียงที่เป็นผู้คุมกฎในตอนนี้นั้น มันหมายความว่าเธอต้องแยกจากออกห่างเฉินเฉียงไม่ใช่รึไงกัน
เมื่อคิดได้แบบนี้ หยานเสวี่ยเองก็เริ่มที่จะลังเล
เมื่อเห็นว่าหลางซานเอ๋อและคนอื่นๆเล่นละครซะใหญ่โต เฉินเฉียงก็อดนึกละอายใจแทนขึ้นมาไม่ได้ แต่กระนั้น เขาก็ยังต้องยอมรับว่าสิ่งที่พวกเขากำลังทำอยู่นี้มีเหตุผล
และนี่ทำให้เมื่อเฉินเฉียงเห็นหยานเสวี่ยมีท่าทีอ
