ิดออดอยู่ตรงหน้า เฉินเฉียงก็ถึงกับนึกหัวเราะขึ้นมาอยู่ในใจ
นั่นก็เพราะหากหยานเสวี่ยไม่คิดตามน้ำ พวกเขาทุกคนก็คงไม่อาจจะบังคับเธอได้
แต่หากเธอเล่นด้วย ในอนาคต เธอและเขานั้นก็จะยังคงอยู่ด้วยกันดังเดิม แต่เพิ่มเติมคือเธอนั้นจะต้องคอยสู้หน้าคนอื่นในสำนักก็เท่านั้น
นั่นก็เพราะเฉินเฉียงในตอนนี้ตกอยู่ในรูปลักษณ์ของชายชราวัยห้าสิบ
“หึ”
ท้ายที่สุด หยานเสวี่ยในตอนนี้บังเกิดความรู้สึกที่อับอายและขุ่นเคืองใจ เธอสบถออกมาทีหนึ่งก่อนจะหันหลังเดินออกไป
หนี่เฟิงและเม่ยหลัวหลันก็ไล่ตามเธอไปติดๆ
เมื่อพวกเธอจากไป หลางซานเอ๋อและคนอื่นๆยังก่อเรื่องไม่เลิกรา พวกเขาได้ตะโกนออกมาอย่างโวยวาย “ท่านผู้อาวุโสผู้คุมกฎ ท่านเห็นรึเปล่า พี่สะใภ้ของพวกเรานั้นไม่ได้คิดปฏิเสธนะนั่น แล้วท่านจะรออะไรอีก ท่านรีบตามนางไปสิ นางทอดสะพานให้ท่านซะขนาดนี้แล้วนา”
“ฮ่าฮ่าฮ่า ใช่แล้ว ผู้อาวุโสผู้คุมกฎ รีบตามนางไปเร็วเข้า ข้ารับรองว่าพี่สะใภ้ของพวกเราจะต้องเปิดใจในทันทีที่ท่านไปถึง”
เฉินเฉียงในตอนนี้รีบคิดติดตามไปใจจะขาด แต่ก่อนที่เขาจะตามหยานเสวี่ยไป เขาก็ได้พูดทิ้งท้ายเอาไว้ก่อนตามไป “ฝากไว้ก่อนเถอะ”
หลังจากเฉินเฉียงจากไปแล้ว ก
