ัวเหลียงก็รีบส่งข้อความไปหาจางหยวนและคนอื่นๆให้มารวมตัวกันที่บ้านพักของเฉินเฉียง
กองกำลังเทียนเว่ยทุกคนที่อยู่ในสำนักสวรรค์ชั้นฟ้าได้มารวมตัวกันที่บ้านพักของเฉินเฉียงในตอนนี้แล้ว
“จางหยวน ม่อโชว พวกเจ้าไปไหนมากัน พวกเจ้านั้นได้พลาดละครบทใหญ่ของกัปตันเราไปเลยนะนั่น”
“กัปตันของเราเข่นฆ่าไอ้พวกตัวน่ารำคาญไปสี่ตัวบนสนามประลองเป็นตายสี่ครั้งติดเลยนะเว้ย พวกเจ้าไม่เห็นรึไงกัน”
กัวเหลียงที่พูดไม่หยุดก็ได้ชี้นิ้วไปที่เฉินเฉียงและพูดออกมา “แล้วก็ตอนนี้กัปตันของพวกเรานั้นคือหนึ่งในสองของผู้อาวุโสแห่งหอผู้คุมกฎ และเขามีสิทธิ์อำนาจในการควบคุมกองกำลังผู้คุมกฎอีกด้วยนา”
“นี่เจ้าคิดว่าข้าอยากจะพลาดฉากเหล่านั้นไปงั้นรึ” จางหยวนพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเซ็งจิตอย่างที่สุด “แต่สองวันมานี้ ไอ้พวกแผนกหุ่นเชิดโลหิตที่มีที่พักใกล้กับหลิวซวนเอ๋อนั้นคุกคามนางอย่างไม่หยุดหย่อน หลังจากข้าจัดการพวกมันไป ไอ้พวกแผนกวิชายุทธเองที่รับรู้เรื่องราวก็มายกข้าให้เป็นหัวหน้าพวกมัน”
“โอ้….ฉิบ ไอ้ตาถั่วตัวไหนกันที่กล้ามาหาเรื่องพวกเราเนี่ย”
หลางซานเอ๋อได้ยืนขึ้นมาก่อนจะคำรามลั่นอย่างอารมณ์เสียหลังจากได้ยินเรื่องนี้
หลู่จี้ได้
