ำ ทว่าขณะนี้กลับยังเร็วเกินไปสำหรับจงกวงที่จะลงมือ
กล่าวอีกนัยหนึ่งก็คือ
เป็นหงยวิ๋น!
สามารถแสวงหาโอสถทองคำในเจียงเป่ยอย่างโจ่งแจ้งถึงเพียงนี้ แน่นอนว่าย่อมได้รับการอนุญาตจากจงกวงและชิงเฉิงเฟยเสวี่ยเจินจวิน ซึ่งเรื่องนี้เกินกว่าที่อั้งเซียวคาดหมายไว้อย่างแน่นอน!
‘เรื่องนี้… สมควรแบ่งวิเคราะห์เป็นสามชั้น’
ชั้นแรก คือกับดักที่จงกวงและชิงเฉิงเฟยเสวี่ยเจินจวินวางไว้โดยใช้เศษเสี้ยวราชสำนักสวรรค์ ซึ่งความจริงแล้ว อั้งเซียวอาจคาดการณ์ล่วงหน้าไว้บ้าง
ชั้นที่สอง คือกับดักที่อั้งเซียววางซ้อนขึ้นมาเหนือแผนเดิมนั้น
‘สำหรับกับดักชั้นนั้น แปดในสิบส่วนสมควรซ่อนอยู่ในเศษถ้ำสวรรค์ใต้น้ำที่เมืองท่ากานถัง หากจงกวงกับชิงเฉิงเฟยเสวี่ยเจินจวินเข้าใจผิดว่าสามารถผนึกจิตสำนึกของอั้งเซียวไว้ได้ แล้วกล้าบุกเข้าสู่เศษถ้ำนั้นอย่างไม่ระวัง ก็ไม่มีทางรอดจากกับดักนี้ไปได้ ต่อให้ไม่ตาย ก็ต้องทิ้งเนื้อทิ้งหนัง!’
‘เหนือสิ่งนี้… คือชั้นที่สาม’
เมื่อนึกถึงตรงนี้ ลวี่หยางถึงกับปรบมือพลางหัวเราะเบาๆ
‘จงกวงกับชิงเฉิงเฟยเสวี่ยเจินจวิน มิได้เข้าไปในเศษถ้ำสวรรค์นั้น กลับเลือกตัดรากถอนโคน ปล่อยให้หงยวิ๋นแสวงหาโอสถทองคำโดยตรง!’
นี่แหละคือการสังหารเด็ดขาด!
เพราะการกระทำนี้ สำหรับจงกวงแล้วหาได้มีประโยชน์ใดไม่ ทว่ากลับสร้างผลกระทบร้ายแรงต่ออั้งเซียว เป็นการ ทำลายผู้อื่นโดยไม่แสวงหากำไรตนเอง อย่างแท้จริง
‘แต่อั้งเซียวก็คงรู้ตัวว
