บทที่ 339 มีผู้แสวงหาโอสถทองคำ?
ชั่วพริบตานั้น กายาแท้ของลวี่หยางซึ่งอยู่ห่างไกล ณ แดนเจียงหนานก็แทบกลั้นหายใจ
หลากหลายเหตุการณ์ก่อนหน้าผุดขึ้นในใจฉับพลัน จนเขาสามารถจับจุดสำคัญได้ในบัดดลกับดัก!นี่คือ กลซ้อนกล อั้งเซียวเองก็กำลังวางกับดักอย่างจงใจ!
แน่นอนว่า…จงกวงกำลังวางแผนการ
ใช้เขาเป็นเหยื่อล่อ ดึงให้อั้งเซียวติดตามเข้ามายังประตูสวรรค์ทักษิณ ย่อมมีเป้าหมายอยู่เบื้องหลัง ทว่าตัวอั้งเซียวเองก็ใช่ว่าจะง่ายดายถึงเพียงนั้น
อย่างน้อย…จากท่าทีที่แสดงออกมา อั้งเซียวเองก็ชัดเจนว่าได้จับพิรุธบางอย่างไว้ได้แล้ว กระทั่งอาจวางกลตอบโต้ไว้ล่วงหน้า หากเป็นเช่นนั้น ไม่ว่าจงกวงหรือชิงเฉิงเฟยเสวี่ยเจินจวินจะมีแผนการใด ก็ล้วนมีแนวโน้มจะกลายเป็นการโยนตนเข้าสู่กับดักของอั้งเซียวโดยไม่รู้ตัวและถึงครานั้น เกรงว่า…ทั้งสองจะต้องตกอยู่ในห้วงแห่งความตายอย่างไม่มีทางหลีกเลี่ยง!
‘เหล่าคนพวกนี้…อำมหิตนัก!’
ลวี่หยางรู้สึกว่า หากเทียบกับคนพวกนั้นแล้ว ตนเองช่างบริสุทธิ์ดุจผ้าขาวแทบไม่มีพิษภัย เช่นนั้นแล้ว…ตนก็ยังคงเป็นคนดีอยู่เช่นเดิมอย่างแท้จริง หาได้เปลี่ยนไปแม้แต่น้อย!
‘แต่…ไม่ถูก!’
ความคิดพลันสะดุดในห้วงลมหายใจ‘เหตุใดอั้งเซียวจึงเล่าทุกสิ่งแก่ข้าโดยละเอียด? เขามิกลัวข้าหักหลัง บอกข่าวทั้งหมดให้จงกวงรู้หรือ?’
หรือว่า…การบอกความลับเหล่านั้นให้ข้าฟัง ก็เป็นหนึ่งในแผนของเขาเสียเอง?
หากตนเชื่อสิ่งที่อั้งเซียวกล่า
