ว แล้วรีบไปเตือนจงกวงกับชิงเฉิงเฟยเสวี่ย กลับกลายเป็นว่าตนกำลังผลักพวกนั้นให้ถลำลึกเข้าสู่กับดักที่แท้จริงของอั้งเซียว!
‘ข้าอยู่ในชั้นที่เท่าไร? แล้วเขา…อยู่ในชั้นที่เท่าไรกันแน่?’
ภายในใจ ลวี่หยางพลันพันผูกด้วยความคิดนับไม่ถ้วน เคลื่อนไหวร้อยรัดอย่างรวดเร็วราวสายลม ทว่าเมื่อคิดจนถึงที่สุด เขาก็พลันกล่าวอย่างสงบ:
“เช่นนั้น…ท่านต้องการให้ข้าช่วยเหลืออย่างไร? ข้าจะสามารถช่วยท่านได้เช่นไร?”
“ก็แค่ยกมือเท่านั้น”
อั้งเซียวกล่าวด้วยรอยยิ้มบาง:
“หากข้าคาดไม่ผิด เสวี่ยเฟยหงย่อมมุ่งหน้าไปยังเศษถ้ำสวรรค์ที่ข้าเคยซ่อนไว้ ณ ก้นน้ำแห่งเมืองท่ากานถัง”
“ถึงเวลานั้น ข้าจะเปิดประตูแดนยมโลกขึ้นที่นั่น”
“สิ่งที่ข้าต้องการจากท่านก็เพียงหนึ่งกระบวนท่า ช่วยข้าผลักนางให้หล่นเข้าสู่แดนยมโลก หลังจากนั้น…เรื่องที่เหลือข้าจะจัดการเอง”
เมื่อคำกล่าวนี้จบลง ลวี่หยางก็เงียบไปในบัดดล
แผนของอั้งเซียวกล่าวได้ว่าละเอียดรัดกุมอย่างยิ่ง
สิ่งที่เขายื่นให้…ก็เย้ายวนไม่แพ้กันเคล็ดวิชาพลิกกลับธาตุดินเฉินหนทางลัดสู่ช่วงปลายของโอสถทองคำโดยตรง
มีเพียงปัญหาเดียว‘ข้ามิใช่เจินจวิน!
แม้แต่ของวิเศษหรือวิชาใดๆ ที่ใช้ในระดับเจินจวินยังไม่มีในมือ เช่นนั้น…จะช่วยเขาได้อย่างไรเล่า?’
‘…ไม่ถูก นี่ก็เป็นการลองใจอีกแล้ว!’
‘เขากำลัง ทดสอบพลังที่แท้จริงของข้า! หากข้าตอบตกลง เขาย่อมดีใจ หากข้าปฏิเสธ…เขาก็จะจับจุดได้ว่า ข้าไม่มีพลังจริง!’
ลวี
