บทที่ 437 ความเกลียดชังของผู้ข้นแค้น
ม่อโชวที่ได้ยินก็รีบหันไปดูบนลานประลองด้วยความตื่นเต้นยินดีเช่นกัน
ตามที่คิดไว้ ในตอนนี้เมื่อเขาหันไปมองในลานประลองก็พบเจอเฉินเฉียงเตรียมจะสั่งสอนเชิงคุนอยู่
ถึงแม้ว่าด้วยกำแพงของลานประลองนี้ทำให้พวกเขาไม่ได้ยินสิ่งที่เกิดขึ้นภายในเลยก็ตาม
แต่กับฉากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนี้มันช่าง…..
ไม่มีใครคาดคิดมาก่อนว่าเฉินเฉียงในตอนนี้จะทำตัวราวกับพ่อแม่กำลังชี้นิ้วพร้อมท่าทางประดุจด่าทอเชิงคุนเอาไว้ จนเขาทำได้เพียงพับเพียบเรียบแ แต้อยู่กับพื้นดิน พร้อมท่าทางที่ราวกับกำลังสลดและปวดใจอย่างบอกไม่ถูก
“ส่วนทางด้านเชิงคุนที่เป็นคู่แข่งของเฉินเฉียงเอง นอกจากทำอะไรไม่ถูกแล้ว เขาแสดงออกมาเพียงการปิดหูตัวเองด้วยมือทั้งสองข้าง พลางส่ายหน้ าไปมาอย่างไม่หยุดยั้ง ราวกับกำลังปวดใจในสิ่งที่ได้รับฟัง”
“ไอ้ฉิบหาย เชิงคุนมันทำบ้าอะไรวะนั่น ทำไมสภาพของมันราวกับบุตรหลานที่โดนบรรพบุรุษด่าทอขนาดนั้นวะนั่น ทำไมมันไม่ปล่อยหุ่นเชิดโลหิตออกมา ากัน”
“นั่น
