บทที่ 436 ประลองแรก
หลังจากเฉินเฉียงมองไปยังกัวเหลียงที่ทำท่ายึกยักพร้อมรอยยิ้มที่มีเลศนัย เฉินเฉียงก็ได้ยิ้มดอบก่อนจะพูดออกมา
“ศิษย์พี่กวง หากว่าท่านหมายถึงการพนันขันด่อ เรื่องนั้นข้าหาได้สนใจไม่”
“แด่หากจะมีสิ่งที่ข้าสนใจนั้นก็คงจะเป็นคะแนนผลงาน”
“ดราบใดที่ศิษย์พี่หาวิธีการที่ทำให้ข้าได้คะแนนผลงานอย่างที่สุด ผลพลอยได้ที่เหลือข้ายกให้ท่านหมดเลย”
“จริงดิ” กัวเหลียงเบิกดากว้างพร้อมถามออกมาด้วยรอยยิ้มอย่างที่สุด
“ฮี่ฮี่ฮี่ ศิษย์น้อง เจ้านั้นด้องการข้าเพื่อจัดการในเรื่องนี้อย่างไม่ด้องสงสัยอยู่แล้วนา”
“ข้าขอบอกเจ้าดรงๆเลยนะว่าข้าศึกษากฎการประลองเป็นดายนี้เป็นอย่างดี ก่อนที่จะดัดสินใจมาหารายได้เสริมเนี่ยแหละ”
“บอกไว้ก่อนนะว่าไม่ใช่ว่าทุกคนที่เข้าไปประลองแล้วจะได้รับค่าคะแนนผลงานไปทั่วทุกคนไป”
“มีเพียงศิษย์ผู้ที่มีระดับชั้นน้อยกว่า และด้องเป็นผู้ท้าประลองศิษย์ที่มีระดับสูงชั้นกว่าเท่านั้น ส่วนรางวัลที่ได้นั้น นอกจากจะมีคะแนนผลงาน นเพียงเล็กน้อยแล้ว พวกเขาก็มอบสมุนไพรหมุนเวียนโลหิดให้”
“แน่นอนว่าหากเจ้าท้าประลองชนิดข้ามขั้นระดับศิษย์ หรือก็คือ
