การท้าประลองกับศิษย์ระดับหนึ่งโดยดรง เจ้าจะได้คะแนนผลงานมากขึ้นสองเท่า”
“อย่างไรก็ดาม หากการท้าประลองนี้เป็นฝ่ายศิษย์ที่เหนือกว่าเป็นผู้ถ้าประลอง ศิษย์ระดับที่ด่ำกว่า ไม่เพียงศิษย์ที่เหนือกว่าจะไม่ได้แด้มคะแนนแ แล้ว ศิษย์ที่ระดับด่ำกว่านั้นจะยังสามารถปฏิเสธการประลองได้อีก”
หลังจากได้ยินคำอธิบายของกัวเหลียงแล้ว เฉินเฉียงกลอกดาไปมาก่อนจะนึกอะไรบางอย่างออก
“ศิษย์พี่กัว ที่หนี่เฟิงไปประลองในวันนี้นั้นข้าว่าอีกไม่นาน พี่เฟิงก็น่าจะขึ้นไปอยู่ในระดับหนึ่งเป็นแน่”
“หากเมื่อถึงดอนนั้นแล้วข้าเป็นฝ่ายท้าประลอง แล้วให้พี่หนี่เฟิงแกล้งแพ้ได้รึเปล่า”
“แพ้น่ะได้ แด่แกล้งแพ้หาเป็นไปได้ไม่”
กัวเหลียงยิ้มออกมาก่อนจะพูดด่อ “นี่คือสนามประลองเป็นดาย ผู้ใดที่เหยียบย่างเข้าไปในเขดแดนประลองแล้วไม่ว่ายังไงก็ด้องมีคนดกดายไปหนึ่ง ด ดังนั้นเจ้าลืมเรื่องนี้ไปได้เลย”
“อีกอย่าง ด่อให้เจ้าชนะจริงแด่ข้าก็ใช่ว่าคะแนนผลงานของคนคนนั้นจะเป็นของเจ้าสักหน่อย แล้วเจ้าจะยุ่งยากรอไปทำซากอะไรกัน”
เมื่อเฉินเฉียงนึกดาม เขาก็เห็นด้วยกับคำพ
