เร็ว ในที่สุดเขาก็ฉวยโอกาสปลดปล่อยหุ่นเชิดโลหิต
และเป็นตอนนี้ที่เฉินเฉียงคิดจะจบการประลองในครั้งนี้
เฉินเฉียงได้ใช้มือหนึ่งวางไว้บนอก ก่อนจะเดินตรงไปหาเชิงคุน ก่อนที่จะค่อยๆผ่อนคลายทักษะสะกดข่มวิญญาณมารสวรรค์ลง และใช้นิ้วจิ้มไปที่หัวข ของเชิงคุนแล้วด่าทอออกมาจริงๆ
“ไอ้ตัวโง่งม นี่แกคิดว่าพ่อแม่แกกว่าจะเลี้ยงดูมาจนเติบใหญ่ได้ถึงขนาดนี้มันง่ายนักรึไง”
“ทั้งๆที่รู้ว่าพวกเขาเลี้ยงดูเจ้ามาด้วยความยากลำบาก แต่แกกลับขายวิญญาณให้กับปีศาจและกลายเป็นข้าทาสของสัตว์ปีศาจ”
“ไอ้ตัวเลวชาติ”
“ไอ้ตัวระยำต่ำตมเช่นแกไม่สมควรจะมีชีวิตอยู่ในโลกนี้หรือโลกไหนๆ”
“จะดีกว่าหากข้าลงโทษแกแทนพ่อแม่ให้แกตกตายไปซะให้พ้นๆ”
เมื่อพูดจบ เฉินเฉียงก็ค่อยๆหยุดใช้ทักษะสะกดข่มวิญญาณมารสวรรค์ลงเรื่อยๆ
และนี่ทำให้เชิงคุนนั้นได้ยินเสียงด่าทอของเฉินเฉียงอย่างชัด ถนัด ถนี่
เคล็ดวิชาการบ่มเพาะที่เปรียบได้ดั่งตัวตนของเพราะเจ้าในโลกปีศาจนี้ กลับพรากชีวิตของผู้อับโชคไปอย่างไม่หยุดหย่อน และยังต้องทำตัวราวกับไม่ มีสิ่
