หุ่นเชิดโลหิตของข้าบัดเดี๋ยวนี้”
เมื่อพูดจบ เชิงคุนก็รีบกดมือของตนลงบนหน้าอกในทันที
เมื่อเห็นฉากนี้ ชายวัยกลางคนที่ร่างกายผอมแห้งที่สังเกตการณ์อยู่ด้านนอกสนามก็ถอดถอนลมหายใจออกมาอย่างโล่งใจ
ต้องอย่างนี้สิ
หากผู้บ่มเพาะบนเส้นทางหุ่นเชิดโลหิตไม่ยอมปลดปล่อยหุ่นเชิดโลหิตออกมาก่อนการต่อสู้ให้ออกมาช่วยสู้รบตบมือ แล้วพวกเขาจะใช้อะไรต่อสู้ได้กัน
แต่เพียงแค่ชัว่พริบตา สถานการณ์ภายในลานประลองก็พลิกกลับอีกครั้ง
เพียงแค่เชิงคุนแตะมือลงไปบนหน้าอก เฉินเฉียงก็ลงมือ
เมื่อเห็นว่าเชิงคุนเตรียมที่จะเรียกหุ่นเชิดโลหิตของตนออกมา เฉินเฉียงก็ต่อยแย็บไปที่หัวของเชินคุนสองสามที
ผู้คนที่อยู่นอกสนามนั้นหารู้ไม่ว่า แต่ละหมัดของเฉินเฉียงนั้นกลับเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังจิตที่เคลือบอัดแน่นไว้
และนี่ทำให้เพียงแค่หมัดแรกของเฉินเฉียง จิตใจของเชิงคุนก็แตกละเอียดยิบจากการโจมตีนี้
เหตุผลที่เฉินเฉียงนั้นคิดฆ่าเชิงคุนในตอนนี้เป็นเพราะว่าเขานั้นไม่อยากจะให้เชิงคุนปลดปล่อยหุ่นเชิดโลหิตออกมา
อย่างไรก็ตาม เฉินเฉียงนั้นไม่คิดมาก่อนว่าในตอนที่เชิงคุนตกตายลงไป และถูกเขาดูดซับพลังงานมานี้ สัตว์ปีศาจที่เป็นหุ่นเชิดโลหิตของเชิงคุน
