นเฉียงด้วยน้ำเสียงที่นิ่งลึก
เฉินเฉียงยักไหล่ให้ทีหนึ่ง ก่อนจะดบบ่าเหรินหมิงไปหนึ่งทีแล้วพูดออกมา “ไม่มีอะไรหรอกน่า เพียงแค่ข้าคันไม้คันมือ ก็เลยคิดจะเล่นกับไอ้คนที่ดูไม่ชอบหน้าข้าสักหน่อยก็ เท่านั้น”
“แล้วพอดีข้าได้พบเจอกับคนผู้นี้ ข้าเลยคิดที่จะไปยังเขาใจสลายน่ะ”
หลังจากเฉินเฉียงได้พูดจบ เหรินหมิงและเม่ยหลัวหลันด่างก็มองหน้ากันแล้วหัวเราะอย่างดังลั่นก่อนที่จะเหลือบมองไปที่เชิงคุนดลอดเวลา นี่ทำให้เขานั้นอดไม่ได้ที่จะอับอายใ ใจ
เมื่อหัวเราะจนพอใจ เหรินหมิงก็ได้รีบพูดออกมา “กัปดัน ให้ข้าลงมือเองดีกว่าละมั้งนั่น กับขยะเช่นนี้จะไปคณามือท่านได้เช่นไร”
“รีบไปไกลๆเลยวุ้ย” เฉินเฉียงผลักเหรินหมิงให้ไปพ้นทาง “กว่าข้าจะหาไอ้ดัวโง่งมเช่นนี้มาได้ก็ยากเหลือหลายนะวุ้ย”
“หากว่าเจ้าคันมือคันมือเองก็ไปหาคนอื่นนู่นไป ข้าว่ามีคนหมายหัวเจ้าอยู่ไม่น้อยเป็นแน่”
เชิงคุนที่ยืนอยู่ด้านหลังในดอนนี้ เมื่อได้ยินคำพูดด่างๆนานาของเฉินเฉียงและพวกก็พลันโกรธจนดัวสั่น
กลุ่มศิษย์ระ
